Uzasadnienie
W. C. wniósł Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] października 2014 r., Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia powstania długu celnego, określenia jego kwoty oraz kwoty podatku od towarów i usług. Organ określił kwotę cła w wysokości 111.798,00 zł, zaś kwotę podatku od towarów i usług w wysokości 4551 zł.
W skardze W. C. wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku skarżący podniósł, że jest rolnikiem i niewielkie dochody z pracy w gospodarstwie muszą wystarczyć na utrzymanie całej rodziny. Przeprowadzenie postępowanie egzekucyjnego w zakresie kwoty ponad 100 tys. zł uniemożliwi skarżącemu funkcjonowanie, zakup niezbędnych środków produkcyjnych, a w konsekwencji osiągnięcie dochodu z gospodarstwa w następnym roku. Skarżący podniósł, że na rzecz organu została ustanowiona hipoteka na nieruchomości skarżącego, a jej sprzedaż w tracie postępowania przed sądem uniemożliwi mu prowadzenie działalności.
Wojewódzki Sąd Administracyjny Lublinie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.), dalej: p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków.
Z przywołanego przepisu wynika, że warunkiem wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest wykazanie we wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w wyniku jej wykonania. Sąd orzeka w kwestii wstrzymania wykonania decyzji na podstawie przytoczonych we wniosku okoliczności, uwzględniając indywidualny charakter każdej sprawy i możliwość wystąpienia dla skarżącego niebezpieczeństw, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Nie ulega wątpliwości, że w omawianym przepisie chodzi o skutki o charakterze potencjalnym.
Tym samym, nie jest wymagane, aby one rzeczywiście wystąpiły. Przepis art. 61 § 3 zd. 1 in fine p.p.s.a. wymaga jedynie zagrożenia ich wystąpienia ("zachodzi niebezpieczeństwo"), czyli można się ich spodziewać na podstawie racjonalnej oceny zakresu, zasad i tytułu wykonania aktu lub czynności w czasie zawisłości sprawy w sądzie administracyjnym (por. postanowienie NSA z dnia 12 stycznia 2012 r., sygn. akt II GSK 2434/11).
Należy podkreślić, że rozpatrując wniosek skarżącego, Sąd nie badał skargi co do jej istoty, lecz oceniał ryzyko wystąpienia okoliczności uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, tj. niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
W ocenie Sądu, wniosek W. C. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zasługuje na uwzględnienie, gdyż w okolicznościach niniejszej sprawy zachodzi niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z akt sprawy wynika, że należności z tytułu długu celnego i podatku od towarów i usług są objęte egzekucją. Skutki wywołane wykonaniem tej decyzji mogą zatem przekładać się na sytuację faktyczną skarżącego.
Choć nie jest to wyrażone wprost w art. 61 p.p.s.a, Sąd stoi na stanowisku, że oceniając podstawy do ewentualnego wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji powinien dokonać wyważenia interesu publicznego i interesu indywidualnego strony skarżącej. W ocenie Sądu w okolicznościach badanej sprawy zdecydowanie poważniejsze jest niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków niż potencjalny negatywny wpływ dla interesu publicznego wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.