Uzasadnienie
W piśmie z dnia 10 września 2009r. skarżący zwrócił się z wnioskiem o ustanowienie adwokata. Skarżący wezwany do złożenia wniosku o prawo pomocy na urzędowym formularzu, w terminie nadesłał wypełniony formularz zaznaczając, iż domaga się zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata.
W uzasadnieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący podniósł, że znajduje się w trudnej sytuacji materialnej, a osoby najbliższe (matka i brat) wymagają stałej opieki ze względu na zły stan zdrowia. Podał, iż koszty leczenia i zakupu leków dla matki wynoszą 400 zł miesięcznie, ponadto on sam po przebytej operacji ponosi koszty leczenia w wysokości 100 zł miesięcznie. Skarżący określił również wydatki na utrzymanie mieszkania, które miesięcznie wynoszą 450 zł. Dodał, iż odbywając staż specjalizacyjny w Stomatologicznym Klinicznym Centrum nie uzyskuje w związku z nim wynagrodzenia.
W dalszej części wniosku o prawo pomocy złożonego na urzędowym formularzu skarżący podał, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z matką. Wykazał, iż nie posiada żadnego majątku nieruchomego oraz żadnych zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych. Wskazał, iż na majątek pozostającej z nim we wspólnym gospodarstwie domowym matki składa się mieszkanie o pow. 55 m2. Jako źródło swojego utrzymania skarżący wskazał wynagrodzenie z umowy zlecenia na kwotę 817,70 zł netto miesięcznie, a także podał, że matka pobiera emeryturę, która wraz z dodatkiem pielęgnacyjnym wynosi 855,30 zł.
Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy referendarz sądowy stwierdził, co następuje
Zgodnie z art. 245 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Stosownie natomiast do art. 239 pkt 1 lit. b) ustawy p.p.s.a. nie mają obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach dotyczących statusu bezrobotnego, zasiłków oraz innych należności i uprawnień przysługujących osobie bezrobotnej. Sprawa, w której strona skarżąca wniosła skargę, mieści się w wymienionej kategorii spraw, a zatem strona jest w tej sprawie zwolniona z mocy ustawy z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych.
W związku z tym, że strona nie ma obowiązku uiszczenia jakichkolwiek kosztów sądowych w sprawie w której wniosła skargę, zgłoszone w urzędowym formularzu wniosku o prawo pomocy żądanie strony zwolnienia od kosztów sądowych, nie znajduje uzasadnienia. Powyższe skutkuje odmową przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
Do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego na zasadach prawa pomocy, mają odpowiednie zastosowanie przepisy o przyznaniu prawa pomocy (art. 262 ustawy p.p.s.a.). Zgodnie z powyższym, żądanie strony dotyczące przyznania prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata, jest żądaniem przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym (art. 245 (3 ustawy p.p.s.a.). W myśl art. 246 § 1 pkt 2 ustawy p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Oceniając przedstawioną w urzędowym formularzu wniosku o prawo pomocy sytuację materialną, rodzinną i zdrowotną skarżącego, stwierdzić należy, że wykazał on istnienie przesłanek przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym. Skarżący osiąga niewysoki dochód i nie posiada oszczędności ani majątku, który mógłby służyć pozyskaniu środków pieniężnych na sfinansowanie kosztów toczącego się postępowania. Skarżący wykazał ponadto iż większą część uzyskiwanych dochodów przeznacza na wydatki związane z utrzymaniem mieszkania i leczeniem. W tej sytuacji pokrycie przez skarżącego kosztów związanych z ustanowieniem profesjonalnego pełnomocnika skutkowałoby uszczerbkiem w kosztach utrzymania koniecznego jego i rodziny. Powyższe uzasadnia przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata.
Z powyższych względów oraz na podstawie art. 239 pkt 1 lit. b), art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 262 i art. 258 (1 i (2 pkt 7 ustawy p.p.s.a., należało orzec jak w postanowieniu.