Uzasadnienie
[...] spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w [...] wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...], nr [...] utrzymującą w mocy własną decyzję z [...] o umorzeniu postępowania w sprawie wydania zezwolenia na urządzanie i prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych na terenie województwa [...].
W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji podniesiono m. in., że przepisy ustawy z 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. Nr 201, poz. 1540), stanowiące podstawę wydanego w sprawie rozstrzygnięcia (w tym art. 129 ust. 2 i inne), nie naruszają postanowień Dyrektywy nr 98/34/WE z 22 czerwca 1998 r., ustanawiającej procedurę udzielania informacji w dziedzinie norm i przepisów technicznych oraz zasad dotyczących usług społeczeństwa informacyjnego (Dz.U.UE.L.98.204.37 ze zm.). Zdaniem organu, w ocenie autora projektu ustawy o grach hazardowych, którym był Minister Finansów, ustawa ta nie zawiera przepisów technicznych, w związku z czym nie podlegała procedurze notyfikacji. Przepisy dotyczące takich zagadnień wyłączono do odrębnego projektu, tj. projektu ustawy o zmianie ustawy o grach hazardowych oraz niektórych innych ustaw, które 19 stycznia 2010 r. zostały przyjęte przez Radę Ministrów.
Wnioskiem z dnia 22 grudnia 2010 r. strona skarżąca zwróciła się o zawieszenie postępowania ze względu na skierowanie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w analogicznej sprawie, oznaczonej sygn. akt: III SA/Gd 262/10, pytania prawnego do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej.
W odpowiedzi na powyższy wniosek, Dyrektor Izby Celnej w piśmie z dnia 31 stycznia 2011 r., wniósł o jego oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z 16 listopada 2010 r., sygn. akt: III SA/Gd 262/10 przedstawił Trybunałowi Sprawiedliwości Unii Europejskiej pytanie prawne o treści: "Czy przepis art. 1 pkt 11 Dyrektywy nr 98/34/WE z dnia 22 czerwca1998 r. ustanawiającej procedurę udzielania informacji w dziedzinie norm i przepisów technicznych oraz zasad dotyczących usług społeczeństwa informacyjnego (Dz.U.UE.L.98.204.37 ze zm.) powinien być interpretowany w ten sposób, że do "przepisów technicznych", których projekty powinny zostać przekazane Komisji zgodnie z art. 8 ust. 1 wymienionej dyrektywy należy taki przepis ustawowy, który zakazuje wydawania zezwoleń na działalność w zakresie gier na automatach o niskich wygranych".
W uzasadnieniu postanowienia Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wskazał m.in. że od odpowiedzi na powyższe pytanie zależy stwierdzenie czy ustawa z 19 listopada 2009r. o grach hazardowych podlegała notyfikacji Komisji w trybie przepisu art. 8 ust. 1 dyrektywy nr 98/34/WE, a ca za tym idzie, czy jej przepisy mogły być stosowane przez organy administracji, skoro bezspornie notyfikacji ustawy w omawianym trybie zaniechano, zaś ETS jednoznacznie stwierdził (wyrok z 26 września 2000r. w sprawie C 443/98 Unilever), że skutkiem prawnym niedopełnienia obowiązku notyfikacji jest niemożność zastosowania przepisów technicznych, na którą można powoływać się w postępowaniu między jednostkami.
W ocenie sądu, odpowiedź Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej na zadane pytanie prawne, będzie miała wpływ na rozstrzygnięcie w sprawie niniejszej, bowiem przepisy ustawy z 19 listopada 2009r. o grach hazardowych (w tym art. 129 ust. 2 i inne) stanowiły materialno-prawną podstawę decyzji, będącej przedmiotem zaskarżenia.
Z tych względów, sąd na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., postanowił zawiesić postępowanie w sprawie.
.