Uzasadnienie
Skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Dyrektora Izby celnej z dnia [...] czerwca 2011 r. w przedmiocie określenia niezaksięgowanej kwoty długu celnego, wraz z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Pełnomocnik skarżącego wyjaśnił, że zachodzi obawa nastąpienia znacznej szkody lub nieodwracalnych skutków w związku z przymusowym wyegzekwowaniem świadczenia w kwocie [...] zł i pozbawieniem skarżącego przedmiotów o niewielkiej wartości materialnej, ale o dużym znaczeniu emocjonalnym, jak pamiątki rodzinne. Skarżący nie ma majątku, a żyje dzięki wsparciu rodziny.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) zwanej dalej p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Po przekazaniu sądowi skargi, sąd na wniosek skarżącego może na podstawie z art. 61 § 3 p.p.s.a. ustawy wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Rozstrzygając w oparciu o art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd jest więc związany zamkniętym katalogiem przesłanek: niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody oraz niebezpieczeństwem spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Nie budzi wątpliwości wyrażane w orzecznictwie stanowisko, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wskazanie okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 października 2010 r., sygn. I GZ 316/10).
W ocenie sądu skarżący, reprezentowany przez fachowego pełnomocnika, nie wykazał dostatecznie istnienia przesłanek wynikających z art. 61 § 3 p.p.s.a.
Wskazana w uzasadnieniu wniosku obawa o utratę bliżej nieokreślonych pamiątek rodzinnych nie jest okolicznością dającą podstawę do uznania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Również zła sytuacja majątkowa skarżącego nie może być podstawą wstrzymania wykonania decyzji, bowiem obowiązujący system prawa przewiduje inne zabezpieczenie interesów osób w stosunku do których prowadzona jest egzekucja.
Obowiązujące regulacje chronią dłużnika przed poniesieniem nadmiernej szkody w drodze ewentualnej egzekucji należności.
Skoro zatem skarżący nie wykazał istnienia przesłanek wynikających z art. 61 § 3 p.p.s.a., na podstawie przytoczonego przepisu należało orzec jak postanowieniu.