Uzasadnienie
Równocześnie ze skargą skarżąca złożyła wypełniony urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, zakreślając w rubryce nr 4 formularza, dotyczącej żądanego zakresu przyznania prawa pomocy, iż wnosi o zwolnienie od kosztów sądowych.
Rozpoznając wniosek referendarz sądowy stwierdził, co następuje
Zgodnie z art. 245 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Żądanie skarżącej zwolnienia od kosztów sądowych jest zatem żądaniem przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym. Jednakże strona wnosząca skargę na działanie lub bezczynność organu w sprawach wymienionych w art. 239 pkt 1 p.p.s.a., nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych. Do kategorii spraw wymienionych w tym przepisie należą m.in. sprawy z zakresu ubezpieczeń społecznych (art. 239 pkt 1 lit. e) p.p.s.a.). Sprawa, w której skarżąca wniosła skargę, mieści się w kategorii spraw wymienionych w powołanym przepisie, zatem strona jest w tej sprawie zwolniona z mocy ustawy z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych.
Wobec tego, że strona nie ma obowiązku uiszczenia jakichkolwiek kosztów sądowych w sprawie w której wniosła skargę, zgłoszone w urzędowym formularzu wniosku o prawo pomocy żądanie strony zwolnienia od kosztów sądowych, nie znajduje uzasadnienia. Powyższe skutkuje odmową przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
Innymi słowy, skoro w sprawie niniejszej skarżąca korzysta ze zwolnienia ustawowego, określonego art. 239 pkt 1 lit.e) p.p.s.a., nie zachodzi podstawa do wydania orzeczenia przyznającego stronie prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
Dodatkowo należy skarżącej wyjaśnić, że stosownie do art. 262 p.p.s.a., przepisy o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego na zasadach prawa pomocy, mają odpowiednie zastosowanie do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych. Z powyższego wynika, że nie stosuje się przepisów dotyczących przyznania prawa pomocy - w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych - w stosunku do osób, które są zwolnione z obowiązku ich uiszczenia na podstawie ustawy. W stosunku do takich osób, przepisy dotyczące przyznania prawa pomocy stosuje się jedynie w zakresie zastępstwa prawnego (ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika - adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego, rzecznika patentowego), o ile żądanie takie zostanie zgłoszone w urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy.
Mając powyższe na uwadze oraz na podstawie art. 239 pkt 1 lit. e) w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak na wstępie.