Uzasadnienie
Uchwałą Nr [...] Rady Gminy z dnia [...] maja 2004 r. postanowiono o przeprowadzeniu referendum w sprawie odwołania J.K. z funkcji Wójta Gminy w związku z nie udzieleniem absolutorium Wójtowi Gminy.
Na przedmiotową uchwałę skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie złożył J.K., w której wniósł o stwierdzenie nieważności zaskarżonego aktu.
W uzasadnieniu skargi podniósł, iż przedmiotowa uchwała podjęta została bez podstaw prawnych i merytorycznych, bowiem nie poparta została żadnymi faktami czy uzasadnieniami i tym samym jest bezpodstawna.
W odpowiedzi na skargę Rada Gminy wniosła o jej odrzucenie powołując się na art.101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tj. Dz.U. z 2001 r., Nr 142, poz. 1591 ze zm.), który stanowi, że skargę na uchwałę gminy można wnieść do sądu administracyjnego po "bezskutecznym wezwaniu organu gminy do usunięcia naruszenia". Jednocześnie Rada Gminy stwierdziła, iż skarżący nie wystąpił do Rady Gminy o uchylenie uchwały z dnia [...] maja 2004 r. w sprawie przeprowadzenia referendum.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Podstawę prawną wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargi na uchwałę Nr [...] Rady Gminy z dnia [...] maja 2004 r. stanowi art.101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tj. Dz.U. z 2001 r., Nr 142, poz. 1591 ze zm.). Zawarte w niniejszym przepisie umocowanie uzależnia dopuszczalność skargi od wezwania organu, który podjął uchwałę do usunięcia naruszenia.
Skierowanie przed wniesieniem skargi wezwania do usunięcia naruszenia jest niezbędną czynnością procesową, którą strona musi dopełnić przed wniesieniem skargi na uchwałę.
W niniejszej sprawie bezsporne jest, że skarżący nie wezwał Rady Gminy do usunięcia naruszenia, o którym to wezwaniu stanowi powołany wyżej przepis.
Z tych też względów i na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.