Uzasadnienie
Skarżący A. R. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Komendanta Nadbużańskiego Oddziału Straży Granicznej w Chełmie z dnia 20 czerwca 2023 r. (nr 12/ZT/WG/2023) w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 17 sierpnia 2023 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem jej odrzucenia (k. 11 akt sądowych).
Przesyłka zawierająca wezwanie do uiszczenia wpisu została stronie skutecznie doręczona w dniu 6 września 2023 r. (dowód doręczenia – k. 16 akt sądowych).
Z akt sprawy wynika, że pomimo skutecznego wezwania skarżący wpisu od skargi nie uiścił (notatka urzędowa – k. 17 akt sądowych).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje
Zgodnie z przepisem art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634, ze zm. – dalej jako "p.p.s.a."), Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata, w tym opłata, o której mowa w art. 235a. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2, 3 i 3a, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Jednakże według regulacji szczególnej zawartej w art. 220 § 3 p.p.s.a., skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
W rozpoznawanej sprawie termin zakreślony stronie w zarządzeniu Przewodniczącego Wydziału na usunięcie braków fiskalnych skargi (jej opłacenie) upłynął bezskutecznie z dniem 13 września 2023 r. (środa), wobec czego skarga podlega odrzuceniu.
Z przytoczonych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie – na podstawie art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. – obowiązany był orzec, jak w postanowieniu.