Uzasadnienie
W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, w terminie do jego opłacenia, skarżący nadesłał wypełniony urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy zakreślając w nim, iż wnosi o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.
Referendarz sądowy stwierdził, co następuje
Wniosek strony nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1); a w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata jest żądaniem przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 p.p.s.a.).
W pierwszej kolejności podnieść należy, że zasadność wniosku o przyznanie prawa pomocy powinna być rozpatrywana z jednej strony z uwzględnieniem wysokości obciążeń finansowych, jakie strona musi ponieść w konkretnym postępowaniu, z drugiej zaś strony z uwzględnieniem jej możliwości finansowych. Do kosztów sądowych na obecnym etapie sprawy należy wpis sądowy od skargi w wysokości 200 zł (§ 2 ust. 3 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 221, poz. 2193/). Pozostałe ewentualne koszty sądowe, które mogą, ale nie muszą wystąpić tj. opłata kancelaryjna za odpis orzeczenia z uzasadnieniem doręczony na skutek wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia, opłata sądowa od zażalenia, wpis sądowy od potencjalnej skargi kasacyjnej, nie przekroczą każdorazowo kwoty 100 zł (§ 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych /Dz.U.
Nr 221, poz. 2192/ oraz § 2 ust. 1 pkt 7 i § 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Natomiast stawka minimalnego wynagrodzenia adwokata ustanowionego dla reprezentowania strony skarżącej w sprawie niniejszej w pierwszej instancji wynosi 240 złotych netto (§ 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1348 ze zm.) i 295,20 złotych brutto (§ 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w związku z art. 41 ust. 1 i art. 146 a pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług / Dz.U. Nr 54, poz. 535 ze zm./).
Porównując wysokość kosztów postępowania (kosztów sądowych i kosztów ustanowienia adwokata) do przedstawionej w urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy sytuacji materialnej strony, stwierdzić należy, że skarżący nie wykazał spełnienia ustawowych przesłanek z art. 246 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a.
Podkreślić należy, że prawo pomocy jest przyznawane osobom, które ze względu na sytuację życiową (np. brak dochodów lub bardzo niskie dochody, brak majątku), mimo największych starań, nie są w stanie wygospodarować środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania, bądź też pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
W przedstawionych przez skarżącego okolicznościach, rozważając możliwości poniesienia przez niego kosztów postępowania, stwierdzić należy, że obecna jego sytuacja materialna nie należy do skrajnie trudnych. Skarżący ma zaspokojone potrzeby mieszkaniowe, posiada stabilną sytuację finansową, bowiem osiąga stały dochód z tytułu z tytułu emerytury w wysokości [...] zł netto miesięcznie. Zaznaczyć należy, że skarżący prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe i nie ma nikogo na utrzymaniu. Skarżący jest właścicielem majątku nieruchomego – domu o pow. [...] m2 oraz mieszkania o pow. [...] m2, a ponadto prowadzi działalność rolniczą na gruntach o pow. [...] ha.
Natomiast jeśli chodzi o wykazane przez skarżącego wydatki na łączną kwotę [...] zł, to brak jest podstaw, aby uznać, iż wydatki w takiej wysokości są związane z koniecznym utrzymaniem miesięcznym skarżącego. Przeważająca część wydatków jest związana bowiem z kosztami produkcji rolnej (zakup zboża, paszy, naprawa sprzętu rolniczego, zakup oleju napędowego, żniwa, koszenie, itd.), które nie są kosztami utrzymania koniecznego, niektóre zaś wydatki wykraczają poza poziom miesięcznego utrzymania koniecznego skarżącego (np. wyżywienie [...] zł, odzież [...] zł). W oparciu o powyższe stwierdzić należy, że skarżący nie wykazał spełnienia przesłanek przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym, jak również częściowym.
Z tych względów oraz działając w oparciu o art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., należało postanowić jak na wstępie.