Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lubliniez 27 kwietnia 2016 r., sygn. akt III SA/Lu 430/16

Uzasadnienie

Pismem z dnia 1 marca 2016 r. A. J. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie "sprzeciw i skargę od wyroku nakazowego wydanego przez Sąd Rejonowy [...] w L. III Wydział Karny z dnia 8 lutego 2016 r.".

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje

Skarga podlega odrzuceniu.

Stosownie do art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012, poz. 270 z późn. zm.), dalej: p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Zakres tej kontroli sprecyzowany został w przepisie art. 3 § 2 cyt. ustawy, zgodnie z którym kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1. 1) decyzje administracyjne;
2. 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3. 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;
4. 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267, z późn. zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

1. 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
2. 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
3. 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
4. 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
5. 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Z mocy art. 3 § 3 ww. ustawy sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których sądową kontrolę przewidują przepisy ustaw szczególnych, zaś stosownie do art. 4 rozstrzygają również spory kompetencyjne między wymienionymi w tym przepisie organami.

Mając na uwadze powyższe przepisy należy stwierdzić, że przedstawione przez skarżącego zarzuty, nie dotyczą żadnej z form działalności administracji publicznej, podlegającej kontroli sądu administracyjnego.

W rozpoznawanej sprawie przedmiotem zaskarżenia jest bliżej nieokreślony wyrok nakazowy wydany w dniu 8 lutego 2016 r. przez Sąd Rejonowy [...] w L. III Wydział Karny. W złożonej skardze skarżący opisuje czynności podejmowane przez Straż Miejską w L. i relacjonuje przebieg zdarzenia z dnia 29 października 2015 r., w wyniku którego wymierzono mu karę grzywny w wysokości 500 zł.

Z treści skargi z dnia 1 marca 2016 r. wynika, że zaskarżony wyrok nakazowy został wydany w postępowaniu wykroczeniowym, uregulowanym w ustawie z dnia 24 sierpnia 2001 r.- Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia (Dz.U. z 2013 r., poz. 395 z późn. zm.), dalej: k.p.s.w.

Stosownie do art. 9 § 1 k.p.s.w., w sprawach o wykroczenia w pierwszej instancji orzeka sąd rejonowy, z zastrzeżeniem spraw określonych w art.

10. Sąd właściwy do rozpoznania sprawy rozpoznaje także środki zaskarżenia w wypadkach wskazanych w ustawie oraz przeprowadza inne czynności, gdy ustawa to przewiduje (§ 2). Zgodnie z art. 94 § 1 k.p.s.w., do wyroku nakazowego stosuje się odpowiednio przepisy art. 504 i 505 z wyłączeniem zdania drugiego, a także art. 506 § 1-3, § 5 i 6 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego (Dz.U. z 1997 Nr 89, poz. 555 z późn. zm.). Natomiast w myśl art. 506 § 1 Kodeksu postępowania karnego, oskarżonemu i oskarżycielowi przysługuje prawo wniesienia sprzeciwu do sądu, który wydał wyrok nakazowy, w terminie zawitym 7 dni od doręczenia tego wyroku.

Powyższe oznacza, że sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznania skargi w niniejszej sprawie. Sądem właściwym w sprawie sprzeciwu od wyroku nakazowego będzie ten sam sąd, który wydał wyrok nakazowy - Sąd Rejonowy [...] w L..

Stosownie do art. 58 § 1 pkt 1, sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.

Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a., odrzucił skargę.