Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lubliniez 21 września 2011 r., sygn. akt III SA/Lu 438/11

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Skład
Sędzia WSA Jerzy Drwal przewodniczący
Rozpoznanie
w dniu 21 września 2011 r. na posiedzeniu niejawnym
Sprawa
sprawy ze skargi B. G. M. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w B. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] czerwca 2011 r. znak [...] w przedmiocie odmowy zmiany decyzji w części dotyczącej nieprzekraczalnego terminu rozpoczęcia działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych

Sentencja

postanawia:

  1. zawiesić postępowanie.

Uzasadnienie

Skarżąca wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] czerwca 2011 r. w przedmiocie odmowy zmiany decyzji w części dotyczącej nieprzekraczalnego terminu rozpoczęcia działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych.

Decyzją tą organ utrzymał w mocy własną decyzję wydaną w dniu [...] kwietnia 2011 r. o odmowie zmiany decyzji Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] października 2009 r. w części dotyczącej określonego w pkt 5 nieprzekraczalnego terminu rozpoczęcia działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych na terenie województwa lubelskiego na okres sześciu lat.

Na powyższą decyzję spółka wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę, w której domagała się uchylenia decyzji ze względu na wyszczególnione w skardze naruszenia prawa. Naruszenia te zdaniem skarżącej polegały m.in. na zastosowaniu przepisów ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. Nr 201, poz. 1540) pomimo ich bezskuteczności z uwagi na brak notyfikacji ustawy do Komisji Europejskiej zgodnie z Dyrektywą 98/34/WE z dnia 22 czerwca 1998 r.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w treści zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowo-administracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z dnia 16 listopada 2010 r. (sygn. akt III SA/Gd 352/10) skierował do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej pytanie prejudycjalne, czy przepis art. 1 pkt 11 Dyrektywy 98/34/WE z dnia 22 czerwca 1998 r. ustalającej procedurę udzielania informacji w dziedzinie norm i przepisów technicznych oraz zasad dotyczących społeczeństwa informacyjnego (Dz. U. UE Seria L z 1998, Nr 204, s.

37) powinien być interpretowany w ten sposób, że do "przepisów technicznych", których projekty powinny zostać przekazane Komisji zgodnie z art. 8 ust. 1 wymienionej dyrektywy należy taki przepis ustawowy, który zakazuje przedłużania zezwoleń na działalność w zakresie gier na automatach o niskich wygranych.

Z kolei Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia 8 grudnia 2010 r. (sygn. akt II SA/Po 549/10) skierował do Trybunału Konstytucyjnego pytanie prawne, czy art. 135 ust. 2 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych, uniemożliwiający podmiotom prowadzącym działalność gospodarczą polegającą na urządzaniu gier na automatach o niskich wygranych odnośnie przedsięwzięć podjętych przed dniem 1 stycznia 2010 r. dopuszczalną wcześniej zmianę miejsca urządzania gry ustalonego w uprzednio wydanym zezwoleniu, nie jest niezgodny z wyrażoną w art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej zasadą ochrony interesów w toku podmiotów prowadzących takową działalność, które - w zaufaniu do dotychczasowych przepisów – rozpoczęły realizację sześcioletnich przedsięwzięć gospodarczych.

W ocenie sądu orzekającego w niniejszej sprawie, odpowiedź na pytanie prejudycjalne przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej, czy ustawa z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych zawiera przepisy techniczne, które winny być notyfikowane przez Komisję Europejską, a co za tym idzie, czy przepisy ustawy mogły być stosowane przez organy administracji jest zagadnieniem mającym wpływ na rozstrzygnięcie sprawy.

Również uzyskanie odpowiedzi na pytanie prawne przedstawione Trybunałowi Konstytucyjnemu ma wpływ na rozstrzygnięcie niniejszej sprawy, albowiem art. 135 ust. 2 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. stanowił materialnoprawną podstawę zaskarżonej decyzji.

Wobec powyższego, uzasadnione jest zawieszenie postępowania z urzędu w niniejszej sprawie na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi do czasu rozpoznania przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej pytania prejudycjalnego w sprawie III SA/Gd 261/10 oraz przez Trybunał Konstytucyjny pytania prawnego w sprawie II SA/Po 549/10.

Pod tą sygnaturą także: dokument z 11 września 2013 r., dokument z 5 października 2011 r., dokument z 8 września 2011 r.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.