Uzasadnienie
Skarżąca, Prokurator Okręgowy, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję wydaną z upoważnienia Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki przez Dyrektora Wschodniego Oddziału Terenowego w dniu [...] lutego 2004 r., Nr [...], zmieniającą decyzję Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki z dnia [...] października 1998 r. Nr [...], zmienioną decyzją z dnia [...] lutego 2002 r. Nr [...], w sprawie udzielenia Miejskiemu Przedsiębiorstwu Energetyki Cieplnej Sp. z 0.0., koncesji na wytwarzanie ciepła na okres do [...] października 2008 r.
Stosownie do art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. Zgodnie natomiast z § 1 pkt 13 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 25 kwietnia 2003 r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości (Dz. U. Nr 72, poz. 652) dla obszaru województwa mazowieckiego właściwy jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie.
W myśl art. 21 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. Prawo energetyczne (Dz.: U. z 2003 r. Nr 153, poz. 1504 ze zm.) zadania z zakresu spraw regulacji gospodarki paliwami i energią oraz promowania konkurencji realizuje Prezes Urzędu Regulacji Energetyki; jest on centralnym organem administracji rządowej. Do jego kompetencji należy między innymi udzielanie, odmowa udzielenia, zmiana i cofanie koncesji (art. 23 ust. 2 pkt l ustawy Prawo energetyczne).
Zgodnie natomiast z § 2 Statutu Urzędu Regulacji Energetyki, załącznika do zarządzenia Ministra Gospodarki z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie nadania statutu Urzędowi Regulacji Energetyki (M.P. Nr 26, poz. 436), Prezes Urzędu Regulacji Energetyki kieruje urzędem przy pomocy wiceprezesa, dyrektora generalnego oraz dyrektorów komórek organizacyjnych urzędu, przy czym prezes może upoważnić powyżej wymienione osoby, a także innych pracowników Urzędu do podejmowania decyzji, w określonych sprawach, w jego imieniu. Dodać przy tym należy, że wśród wymienionych w § 3 Statutu Urzędu Regulacji Energetyki oraz wart. 22 ust. 1 ustawy Prawo energetyczne komórek organizacyjnych urzędu wchodzących w jego skład wymieniono między innymi wschodni oddział terenowy z siedzibą w L. Natomiast zgodnie z § 1 pkt 5 rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 4 lipca 2002 r. w sprawie szczegółowego zasięgu terytorialnego i właściwości rzeczowej oddziałów Urzędu Regulacji Energetyki (Dz. U. Nr 107, poz. 942) zasięg terytorialny oddziału wschodniego z siedzibą w L. obejmuje obszar województw: l. i p..
Do właściwości rzeczowej oddziałów należy między innymi wszczynanie i prowadzenie postępowania administracyjnego w sprawach dotyczących udzielenia koncesji lub promesy koncesji, a także zmiany i cofnięcia koncesji na wykonywanie działalności uregulowanej art. 32 ustawy Prawo energetyczne (§ 2 pkt 1 lit. a powołanego wyżej rozporządzenia). W sprawach tych dyrektorzy oddziałów dokonują wszystkich czynności przewidzianych w przepisach o postępowaniu administracyjnych, przy czym mogą wydawać decyzje administracyjne po uzyskaniu odrębnego upoważnienia od Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki.
Z powyższego wynika, że zaskarżona przedmiotowa decyzja z dnia [...] lutego 2004 r. wydana przez Dyrektora Wschodniego Oddziału Terenowego z upoważnienia Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki jest decyzją wydaną w imieniu Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki, a zatem uważana jest za decyzję tegoż Prezesa. Mając więc na uwadze uregulowania art. 13 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz w związku z tym, że organ administracji publicznej, jakim jest Prezes Urzędu Regulacji Energetyki, którego działalność została zaskarżona, ma siedzibę w Warszawie, zasadnym jest, stosownie do art. 59 § l wymienionej ustawy, uznać Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie za niewłaściwy miejscowo i przekazać sprawę do rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. Z tych względów działając na podstawie art. 13 § 2 w związku z art. 59 § 1 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie orzekł jak w sentencji postanowienia.