Postanowienie WSA w Lublinie z 19 października 2010 r., III SA/Lu 446/10

Sąd

Lublin, dnia 19 października 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie

Rozpoznanie

w dniu 19 października 2010 r. na posiedzeniu niejawnym

Sprawa

sprawy ze skargi Z. S. na postanowienie Wojewody z dnia [...] czerwca 2010r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania w sprawie wymeldowania z pobytu stałego; - w zakresie wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi p o s t a n a w i a: odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi.

Skład

sędzia NSA Marek Zalewski przewodniczący

Od orzeczenia

od decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...] stycznia 2010 r., nr [...]

Uzasadnienie

Pismem z dnia [...] września 2010 r. skarżący Z. S. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na postanowienie Wojewody z dnia [...] czerwca 2010r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...] stycznia 2010 r., nr [...] w sprawie wymeldowania z pobytu stałego. Jednocześnie w skardze zawarł wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na w/w postanowienie.

We wniosku skarżący podniósł, iż uchybił terminowi do wniesienia skargi, ponieważ nie znał adresu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, w związku z tym aby złożyć skargę do tego sądu musiał korespondencyjnie dowiedzieć się tego adresu od Wojewody, a te czynności trwały dłużej niż 30 dni.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.

W sytuacji, gdy strona uchybiła terminowi, może złożyć wniosek o jego przywrócenie. Sąd postanowi przywrócenie terminu tylko wówczas, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności bez swojej winy (art. 86 § 1 ustawy). Zgodnie z art. 87 ustawy, wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, a we wniosku tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.

W sprawie niniejszej skarżący otrzymał zaskarżone postanowienie Wojewody w dniu [...] czerwca 2010 r. Termin na wniesienie skargi na w/w orzeczenie upłynął w dniu [...] lipca 2010 r., zaś skargę wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu skarżący wniósł w dniu [...] września 2010 r.

Z art. 86 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynika, że przesłanką przywrócenia terminu jest brak winy strony w uchybieniu terminu do dokonania czynności procesowej. Dla oceny istnienia lub braku winy w uchybieniu terminu przyjąć należy obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 stycznia 1972 r., sygn. akt II CRN 448/71, opubl. OSP z 1972 r., Nr 7-8, poz., 144). Zatem brak winy może uzasadniać jedynie szczególna okoliczność o charakterze obiektywnym, która nawet przy wykazaniu należytej staranności uniemożliwiła dokonanie określonej czynności procesowej (por. Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 maja 2008 r., sygn. akt I OZ 307/08, nie publ.).

W ocenie Sądu wniosek o przywrócenie terminu nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ Z. S. nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu terminu. Stwierdzić należy, że skarżący nie wykazał należytej staranności, bowiem do skutecznego wniesienia skargi do sądu nie był wymagany adres WSA w Lublinie, a tym samym zbędne było jego ustalanie, prowadzące do przekroczenia terminu do wniesienia skargi. Podkreślić należy, że z pouczenia zawartego w zaskarżonym postanowieniu Wojewody z dnia [...] czerwca 2010r., nr [...] jednoznacznie wynika, w jaki sposób należy złożyć skargę do sądu i że tę skargę składa się za pośrednictwem Wojewody, zaś adres Wojewody był znany skarżącemu (pieczęć na kopercie). Skarżący zatem został prawidłowo pouczony o trybie i sposobie wniesienia skargi na ostateczne rozstrzygnięcie organu administracji.

W związku z powyższym stwierdzić należy, że Z. S. z własnej winy uchybił terminowi do wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego.

Dlatego też Sąd, na podstawie art. 86 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi.