Uzasadnienie
W myśl art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm.), dalej: p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Po przekazaniu sądowi skargi, sąd na wniosek skarżącego może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Postanowienie w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji może być wydane na posiedzeniu niejawnym (art. 61 § 5 p.p.s.a.).
T. P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Z. U. S. z dnia [...] czerwca 2021 r., nr [...], w przedmiocie odmowy prawa do zwolnienia z obowiązku opłacania należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne, Fundusz Pracy, Fundusz Solidarnościowy oraz Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych za okres od dnia [...] stycznia 2021 r. do dnia [...] stycznia 2021 r. oraz od dnia [...] lutego 2021 r. do dnia [...] lutego 2021 r.
W skardze zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, z uwagi na "okoliczność, iż uiszczenie należności z tytułu składek objętych wnioskiem o zwolnienie czyniłoby postępowanie zainicjowane wniesieniem skargi bezprzedmiotowym". Jednocześnie skarżący podniósł, że wniosek uzasadnia rozmiar naruszeń przepisów, jakich dopuścił się organ w niniejszej sprawie.
W literaturze i orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że przedmiotem udzielenia przez sąd ochrony tymczasowej polegającej na wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji mogą być jedynie takie akty, które nadają się do wykonania i podlegają wykonaniu. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w tym akcie. Nie każdy bowiem akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie nie każdy wymaga wykonania (por. T. Woś (red.): Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, W. 2011, s. 425; postanowienie NSA z 16 czerwca 2005 r., sygn. akt II GZ 51/05; postanowienie NSA z 25 maja 2009 r., sygn. akt II OZ 455/09). Podkreślić należy, że nie kwalifikuje się do wykonania akt administracyjny nieprzyznający uprawnień i nienakładający obowiązków, które wymagałyby wykonania.
Problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone określone obowiązki oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony (por. postanowienie NSA z 17 lipca 2006 r., sygn. akt I FZ 281/06).
W ocenie sądu, wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie. Decyzja Z. U. S., odmawiająca prawa do zwolnienia z opłacania należności z tytułu składek na ubezpieczenie za okres od dnia [...] stycznia 2021 r. do dnia [...] stycznia 2021 r. oraz od dnia [...] lutego 2021 r. do dnia [...] lutego 2021 r. jest rozstrzygnięciem niewymagającym, a wręcz nienadającym się do wykonania. Jest to bowiem decyzja odmawiająca prawa do zwolnienia z opłacania należności z tytułu składek i brak jest przesłanek do ewentualnego wyegzekwowania jej w drodze postępowania egzekucyjnego. Przedmiotowa decyzja nie nakłada obowiązków podlegających wykonaniu, a zatem nie posiada przymiotu wykonalności i nie może podlegać wstrzymaniu jej wykonanie.
Na marginesie podnieść należy, że nie stanowi przesłanki do wstrzymania wykonania zaskarżonego orzeczenia na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. podniesiony przez skarżącego rozmiar naruszeń przepisów, jakich w jego ocenie dopuścił się organ (por. postanowienie NSA z 9 września 2004 r., FZ 358/2004).
Z powyższych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a.