Uzasadnienie
Strona skarżąca wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] listopada 2018 r., dotyczącą długu celnego.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 28 stycznia 2019 r. wezwano stronę skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi przez podpisanie skargi, złożenie 5 odpisów skargi, określenie naruszenia prawa bądź interesu prawnego, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone w dniu 20 lutego 2019 r. (k.17 akt sąd.), lecz pozostało ono bezskuteczne.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Przepis art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, dalej p.p.s.a.), zakreśla wymogi formalne skargi w postępowaniu sądowoadministracyjnym, wskazując, że powinna ona odpowiadać ogólnym wymaganiom pism w postępowaniu sądowym, a ponadto określa szczególne warunki, jakim skarga powinna czynić zadość. Spełnienie wszystkich wskazanych wymogów determinuje skuteczność tego środka zaskarżenia, albowiem jedynie prawidłowa i kompletna skarga, może stać się przedmiotem merytorycznych rozważań sądu.
Mając to na uwadze wezwano stronę skarżącą do uzupełnienia braków skargi w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi.
Stosownie do art. 49 § 1 p.p.s.a. - jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba, że ustawa stanowi inaczej.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Strona skarżąca mimo wezwania nie podjęła żadnej próby usunięcia braków w tym wykazania, że zaskarżona decyzja za narusza prawo lub interes prawny strony.
Ubocznie należy podnieść, że strona nie uiściła należnego wpisu od skargi (wezwanie w tej sprawie doręczono skarżącemu w dniu 20 lutego 2019 r.). Wystąpiła więc dodatkowa podstawa do odrzucenia skargi (na mocy art. 220 § 3 p.p.s.a.).
Z tych względów należało orzec jak w sentencji.