Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 27 lutego 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie przyznał skarżącemu L. G. prawo pomocy w zakresie całkowitym przez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata.
Na rozprawie w dniu 5 marca 2009 r. skarżący oświadczył do protokołu, iż cofa skargę oraz zrzeka się prawa pomocy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
W świetle art. 249 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.), przyznanie prawa pomocy może być cofnięte w całości lub w części, jeżeli się okaże, że okoliczności, na podstawie których je przyznano, nie istniały lub przestały istnieć. O cofnięciu przyznania prawa pomocy orzeka właściwy Wojewódzki Sąd Administracyjny na posiedzeniu niejawnym (art. 263 p.p.s.a.).
Z art. 243 § 1 p.p.s.a. wynika, że prawo pomocy przyznawane jest na wniosek strony. Wola strony, wyrażona w postaci wniosku jest zatem niezbędnym elementem przyznania prawa pomocy.
W sytuacji, gdy na rozprawie przed Sądem w dniu 5 marca 2009 r. skarżący oświadczył do protokołu, iż zrzeka się przyznanego mu prawa pomocy, odpadł jeden z niezbędnych warunków istnienia prawa pomocy – w postaci woli strony. Oznacza to, że ziściły się warunki, które w świetle art. 249 p.p.s.a. uzasadniają cofnięcia prawa pomocy.
Działając zatem na podstawie art. 249 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.