Uzasadnienie
Pismem z dnia 27 marca 2015 r., K. C. wniósł skargę na decyzję Wojewody z dnia [...] lutego 2015 r., znak: [...], którą uchylono decyzję Wójta Gminy z dnia [...] grudnia 2014 r., znak: [...], o zameldowaniu K. C.. Skargę podpisała T. G., wskazując, że jest pełnomocnikiem skarżącego.
Przewodniczący Wydziału wezwał T. G. do złożenia pełnomocnictwa oraz do wykazania, że może być pełnomocnikiem skarżącego.
W odpowiedzi K. C. złożył pismo z dnia 5 maja 2015 r., w którym wnosi o "wycofanie sprawy z sądu". W piśmie z dnia 6 maja 2015 r. T. G. oświadczyła, że przychyla się do wniosku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Z akt sprawy wynika, że skarżący złożył stosowne oświadczenie o cofnięciu skargi. Jednocześnie w sprawie nie zachodzą okoliczności, które wyłączałyby skuteczność cofnięcia skargi w świetle art. 60 zd. 3 p.p.s.a.
Z tych względów oraz na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie orzekł jak wyżej