Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] października 2010 r. S. J. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, za pośrednictwem organu, skargę na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] sierpnia 2010 r. nr [...] w sprawie odmowy umorzenia należności z tytułu.
Decyzja ta została skutecznie doręczona skarżącemu w dniu [...] września 2010 r. (k. 17 akt administracyjnych). Natomiast skarga, sporządzona w dniu [...] października 2010 r., wpłynęła do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w dniu [...] października 2010 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, zważył co następuje
Zgodnie z treścią art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.
Decyzja w sprawie niniejszej została skutecznie doręczona skarżącemu w dniu [...] września 2010 r. Odbiór przesyłki pokwitowała żona skarżącego, która podjęła się oddania pisma adresatowi. W świetle zatem przepisu art. 43 k.p.a. doręczenie uznać należy za skuteczne. Termin do wniesienia skargi upłynął więc w dniu [...] października 2010 r. Tymczasem skarga - jak wynika z jej treści - sporządzona została dopiero w dniu [...] października 2010 r., a do organu wpłynęła w dniu [...] października 2010 r., czyli ze znacznym przekroczeniem terminu do jej wniesienia.
Skarżący został pouczony w treści decyzji, że skargę należy wnieść w terminie 30 dni od dnia jej doręczenia, za pośrednictwem organu, który wydał decyzję.
Skarżący nie wnosił o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a, sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.
W tej sytuacji, skoro skarga wniesiona została z przekroczeniem terminu do jej wniesienia i termin ten nie został skarżącemu przywrócony, skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a.