Uzasadnienie
Rozstrzygnięciem nadzorczym z [...] lipca 2007 r. nr [...] Wojewoda na podstawie art. 91 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. nr 142, poz. 1591 ze zm.) stwierdził nieważność zarządzenia nr [...] z dnia [...] czerwca 2007 r. Burmistrza Miasta w sprawie odwołania dyrektora Zespołu Szkół.
Na powyższy akt nadzoru pismem z dnia 23 sierpnia 2007 r. Burmistrz Miasta wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie.
W dniu 24 października 2007 r. wpłynęło do sądu pismo skarżącego, w którym cofnął on ww. skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. nr 153, poz. 1270 ze zm.) skarżącemu przysługuje prawo cofnięcia skargi. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
W ocenie sądu cofnięcie przedmiotowej skargi przez Burmistrza Miasta nie zmierza do obejścia prawa ani nie spowoduje utrzymania w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności, zatem należy uznać je za skuteczne.
W myśl art. 161 § 1 pkt 1 cyt. ustawy sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.
Z tego względu – z uwagi na skuteczne cofnięcie przez skarżącą przedmiotowej skargi – oraz na podstawie przepisu art. 161 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji postanowienia.
Orzeczenie o zwrocie połowy wpisu od skargi znajduje umocowanie w treści art. 232 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.