Uzasadnienie
Stronę skarżącą A.B. pismem z dnia 20 listopada 2007 r. wezwano, w związku z tym, że informacje zawarte na złożonym przez nią urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy okazały się niewystarczające do oceny jej możliwości płatniczych do nadesłania w terminie jednego tygodnia od dnia otrzymania wezwania dokumentów źródłowych i dodatkowych oświadczeń.
Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wezwanie powyższe w dniu 26 listopada 2007 r. odebrał dorosły domownik – G.W., ciotka strony skarżącej. Stosownie do unormowania art. 72 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "p.p.s.a.", doręczenie takie wywołuje skutki doręczenia dokonanego do rąk adresata.
W odpowiedzi na wezwanie strona skarżąca nie nadesłała żądanych od niej dokumentów źródłowych i oświadczenia.
Referendarz sądowy stwierdził, że:
Wniosek o przyznanie prawa pomocy nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do art. 246 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania zaś w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Przesłanki przyznania prawa pomocy osobie fizycznej sformułowana w art. 246 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a. oparte są na zwrotach szacunkowych, których samodzielne stosowanie wywołuje konieczność oszacowania wystąpienia określonych w zwrotach szacunkowych stanów faktycznych. Dlatego oceniając zasadność wniosku należy wziąć pod uwagę z jednej strony wysokość obciążeń finansowych związanych z danym postępowaniem, a z drugiej realne możliwości finansowe strony wnoszącej o przyznanie prawa pomocy. Ciężar dowodu okoliczności uzasadniających przyznanie prawa pomocy spoczywa na stronie wnoszącej o jego przyznanie. Przytoczone we wniosku strony okoliczności, jak również przedstawione przez nią dokumenty powinny, zatem wskazywać na zasadność wniosku o przyznanie prawa pomocy.
W rozpoznawanej sprawie strona skarżąca nie nadsyłając żądanych od niej dokumentów źródłowych i dodatkowych oświadczeń uniemożliwiła ustalenie, jakie są jej realne możliwości finansowe. Tym samym uniemożliwiła ona oszacowanie wystąpienia stanów faktycznych zawartych w art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. od wykazania istnienia, których przepis ten uzależnia przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Z tego powodu referendarz sądowy odmówił stronie skarżącej przyznania prawa pomocy.
Wobec powyższego, referendarz sądowy działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. i art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu.