Uzasadnienie
Decyzją z dnia 18 lutego 2013 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L. uchyliło decyzję wydaną z upoważnienia Prezydenta Miasta L. z dnia [...] stycznia 2013 r. [...] w sprawie zatrzymania J. F. prawa jazdy kategorii B i umorzyło postępowanie pierwszej instancji.
Na powyższą decyzję Kolegium skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie wniósł P.R. L.-P.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - dalej jako p.p.s.a.), sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
Sąd z urzędu ustalił, że w dniu 29 listopada 2010 r. Prokurator Generalny wystąpił z wnioskiem do Trybunału Konstytucyjnego o stwierdzenie, że art. 5 ust. 3 ustawy o pomocy osobom uprawnionym do alimentów w zakresie, w jakim stanowi, że organ właściwy dłużnika kieruje wniosek do starosty o zatrzymanie prawa jazdy dłużnika alimentacyjnego oraz art. 5 ust. 5 i 6 tej ustawy są niezgodne z art. 31 ust. 3 Konstytucji. W uzasadnieniu wniosku podniesiono, że wniosek skierowany do Trybunału Konstytucyjnego zmierza do eliminacji z porządku prawnego całej instytucji zatrzymania prawa jazdy dłużnikowi alimentacyjnemu.
Z informacji dostępnych publicznie na stronie internetowej Trybunału Konstytucyjnego wynika, że wniosek Prokuratora Generalnego był rozpoznawany na rozprawie w dniu 20 grudnia 2012 r., jednak Trybunał odroczył rozprawę bezterminowo (sygn. akt: K 23/10).
Biorąc pod uwagę, że podstawą prawną zaskarżonej decyzji był art. 5 ust 3 ustawy o pomocy osobom uprawnionym do alimentów, zgodnie z którym na podstawie wniosku o którym mowa w ust. 3b, starosta wydaje decyzję o zatrzymaniu prawa jazdy, sąd uznał za celowe zawieszenie postępowania z urzędu do czasu rozpatrzenia przez Trybunał Konstytucyjny wniosku Prokuratora Generalnego, w którym poddano w wątpliwość zgodność tego przepisu z Konstytucją.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie przepisu art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.