Uzasadnienie
W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, skarżący w terminie do jego opłacenia, zwrócił się z wnioskiem o zwolnienie z obowiązku jego opłacenia podnosząc, iż otrzymuje niewielką rentę. Wniosek powyższy został potraktowany jako wniosek o przyznanie prawa pomocy, w związku z czym skarżącego wezwano do wypełnienia urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy. Skarżący w terminie nadesłał wypełniony urzędowy formularz wniosku zaznaczając w nim, iż domaga się całkowitego zwolnienia od kosztów sądowych.
Zgodnie z art. 246 (1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych jest żądaniem przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a.).
Z oświadczenia skarżącego złożonego na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy, wynika że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, nie posiada żadnego majątku nieruchomego, jak też żadnych zasobów finansowych. Skarżący wykazał, że jedynym źródłem jego utrzymania jest renta inwalidzka w wysokości [...] zł brutto, tj. [...] zł netto (wg. odcinka renty za [...]).
Stwierdzić należy, że wykazana przez skarżącego we wniosku o przyznanie prawa pomocy jego sytuacja materialna, daje podstawy do uznania, że zostały spełnione ustawowe przesłanki przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym. Skarżący nie posiadając żadnego majątku i utrzymując się z niskiej renty nie jest w stanie uiścić pełnych kosztów postępowania (w niniejszej sprawie kosztów sądowych) bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie.
Z tych względów oraz na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak na wstępie.