Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] kwietnia 2014 r. J. H. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na postanowienie z dnia [...] marca 2014 r. nr [..], którym L. Komendant Wojewódzki Policji w L. odmówił wszczęcia na wniosek J. H. postępowania dyscyplinarnego.
Komendant Powiatowy Policji postanowieniem z dnia [...] lutego 2014 r. nr [...] odmówił wszczęcia postępowania dyscyplinarnego z wniosku J.H. przeciwko funkcjonariuszom Policji z Komendy Powiatowej Policji
Po rozpatrzeniu zażalenia, L. Komendant Wojewódzki Policji w L. utrzymał w mocy powyższe postanowienie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje
Skarga jest niedopuszczalna i w związku z tym podlegała odrzuceniu.
Sąd administracyjny bada na pierwszym miejscu dopuszczalność wniesionej skargi, w tym ze względu na materię sprawy, w której skarga została złożona. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, a na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. - jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.
Właściwością rzeczową sądu administracyjnego objęte są przede wszystkim sprawy określone w art. 3 § 2 P.p.s.a., z wyłączeniem spraw wymienionych w art. 5 P.p.s.a. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje zatem orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a.
Ponadto zgodnie z art. 3 § 3 P.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach.
Zgodnie z art. 135 ust. 2 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (tekst jednolity Dz. U. z 2011 r. Nr 287, poz.1687, z późn. zm.) na postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania dyscyplinarnego oraz na orzeczenie o umorzeniu tego postępowania pokrzywdzony może wnieść odpowiednio zażalenie lub odwołanie, w terminie 7 dni od dnia ich doręczenia. Jednak możliwość zaskarżenia odmowy wszczęcia postępowania dyscyplinarnego oraz umorzenia tego postępowania do organu wyższego stopnia nie oznacza, że otwarta jest droga sądowoadministracyjna do kontroli tych rozstrzygnięć. Inny bowiem wniosek wynika z treści art. 138 ustawy o Policji. Według tego przepisu prawo wniesienia skargi do sądu administracyjnego przysługuje policjantowi od orzeczenia oraz postanowienia kończącego postępowanie dyscyplinarne.
Z powyższego przepisu wynika, że tylko orzeczenie oraz postanowienie kończące wszczęte postępowanie dyscyplinarne może być przedmiotem skargi do sądu administracyjnego i co wymaga podkreślenia – skargi wnoszonej przez zainteresowanego policjanta (por. postanowienie NSA z dnia 7 grudnia 2005 r. w sprawie I OSK 419/05, SIP Lex nr 228231).
Zatem inne akty, w tym postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania dyscyplinarnego, nie mogą być przedmiotem skargi do sądu administracyjnego. Oznacza to, że pokrzywdzony nie może inicjować postępowania sądowo-administracyjnego między innymi w sytuacji, gdy właściwy komendant policji odmówi wszczęcia postępowania dyscyplinarnego, a zażalenie pokrzywdzonego zostanie oddalone.
Biorąc pod uwagę wskazane wyżej okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a.