Uzasadnienie
Pismem z dnia 9 kwietnia 2014 r. M. H. działając poprzez pełnomocnika – J. H. (mąż skarżącej) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] r., znak: [...] w przedmiocie odmowy przeliczenia emerytury.
Postanowieniem z dnia 30 lipca 2014 r. Sąd odrzucił skargę.
W terminie otwartym do wniesienia skargi kasacyjnej (11 sierpnia 2014 r.)
J. H. działając jako pełnomocnik skarżącej, złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy. Zarządzeniem z dnia 30 września 2014 r. referendarz pozostawił wniosek bez rozpoznania.
Pismem z dnia 18 września 2014 r. J. H. ponownie wniósł o przyznanie prawa pomocy. Postanowieniem z dnia 30 grudnia 2014 r. Sąd umorzył postępowanie w sprawie tego wniosku.
Pismem z dnia 26 października 2014 r. J. H. wniósł o wyłączenie referendarzy sądowych od udziału w postępowaniu. Postanowieniem z dnia 30 grudnia 2014 r. Sąd umorzył postępowanie w sprawie wniosku o wyłączenie referendarzy.
Pismem z dnia 17 listopada 2014 r. J. H. złożył wniosek o zawieszenie postępowania, z uwagi na zgon skarżącej M. H.. Postanowieniem z dnia 30 grudnia 2014 r. Sąd zawiesił postępowanie z uwagi na śmierć skarżącej.
W dniu 31 maja 2016 r. do Sądu wpłynęło postanowienie Sądu Rejonowego we Włodawie I Wydział Cywilny z dnia 12 sierpnia 2015 r., sygn. akt I Ns 201/15, stwierdzające nabycie spadku po zmarłej skarżącej M. H.. W związku z powyższym postanowieniem z dnia 8 czerwca 2016 r. Sąd podjął zawieszone postępowanie.
Zarządzeniem z tej samej daty wezwano J. H. do wskazania adresów do doręczeń pozostałych następców prawnych zmarłej skarżącej M. H. Wyznaczony termin upłynął bezskutecznie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718, ze zm.; dalej: p.p.s.a.) sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe.
W ocenie Sądu taka sytuacja ma miejsce w badanej sprawie.
Należy zauważyć, że po odrzuceniu skargi postanowieniem Sądu z dnia 30 lipca 2014 r. J. H., działając jako pełnomocnik M. H. złożył – w terminie otwartym do wniesienia skargi kasacyjnej – wniosek o przyznanie prawa pomocy. Wniosek uruchomił postępowanie wpadkowe w tym zakresie. Postępowanie to zostało zakończone zarządzeniem referendarza sądowego z dnia 30 września 2014 r. o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania. Zarządzenie nie zostało zaskarżone.
Podobnie, wpadkowe postępowanie zainicjowane kolejnym wnioskiem J. H. działającego w imieniu skarżącej, zostało zakończone prawomocnym postanowieniem Sądu z dnia 30 grudnia 2014 r. o umorzeniu postępowania w sprawie tego wniosku.
Kolejne postępowanie wpadkowe w sprawie zostało zainicjowane wnioskiem J. H. o wyłączenie referendarzy sądowych. Postępowanie w tej kwestii zostało umorzone postanowieniem Sądu z dnia 30 grudnia 2014 r. Postanowienie to nie zostało zaskarżone.
Z powyższego opisu działań Sądu w sprawie wynika, że w chwili obecnej nie ma podstaw do podejmowania żadnych dalszych czynności w sprawie, ponieważ prawomocnie zakończyło się zarówno postępowanie w kwestii głównej (oceny legalności decyzji Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 14 marca 2014 r.), jak i we wszystkich kwestiach wpadkowych, zainicjowanych wnioskami J. H. składanymi po wydaniu postanowienia w przedmiocie odrzucenia skargi.
W tej sytuacji postępowanie w sprawie stało się bezprzedmiotowe, a dla jednoznacznego ustalenia sytuacji procesowej konieczne jest wydanie postanowienia o umorzeniu postępowania, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
W ocenie Sądu nie ma podstaw, aby zawiesić postępowanie w sprawie na podstawie art. 125 § pkt 3 p.p.s.a. ("sąd może zawiesić postepowanie jeżeli na skutek braku lub wskazania złego adresu skarżącego lub niewykonania przez skarżącego innych zarządzeń nie można nadać sprawie dalszego biegu"), ponieważ ze wskazanych wyżej przyczyn całe postępowanie stało się bezprzedmiotowe.
Z powyższych względów sąd postanowił jak w sentencji.