Uzasadnienie
D.B. w skardze na decyzję Wojewody z dnia [...] września 2007 r., Nr [...] wniósł o zwolnienie w całości od kosztów sądowych.
Wobec tego, że wniosek nie został złożony na urzędowym formularzu działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "p.p.s.a.", wezwano stronę skarżącą do wypełnienia urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w terminie siedmiu dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Wraz z wezwaniem stronie skarżącej przesłano urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy symbol PPF. W zakreślonym terminie (data na prezentacie) strona skarżąca złożyła wypełniony urzędowy formularz winsoku o przyznanie prawa pomocy wnosząc o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie w całości od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.
Stronę skarżącą pismem z dnia 05 grudnia 2007 r. wezwano, w związku z tym, że informacje zawarte na złożonym przez nią urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy okazały się niewystarczające do oceny jej możliwości płatniczych do nadesłania w terminie dwu tygodni od dnia otrzymania wezwania dokumentów źródłowych i dodatkowego oświadczenia. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru pismo z dnia 05 grudnia 2007 r. strona skarżąca odebrała osobiście w dniu 13 grudnia 2007 r.
W odpowiedzi na wezwanie strona skarżąca nie nadesłała żądanych od niej dokumentów źródłowych i oświadczenia.
Referendarz sądowy stwierdził, że:
Wniosek o przyznanie prawa pomocy nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do art. 246 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania zaś w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Przesłanki przyznania prawa pomocy osobie fizycznej sformułowana w art. 246 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a. oparte są na zwrotach szacunkowych, których samodzielne stosowanie wywołuje konieczność oszacowania wystąpienia określonych w zwrotach szacunkowych stanów faktycznych. Dlatego oceniając zasadność wniosku należy wziąć pod uwagę z jednej strony wysokość obciążeń finansowych związanych z danym postępowaniem, a z drugiej realne możliwości finansowe strony wnoszącej o przyznanie prawa pomocy. Ciężar dowodu okoliczności uzasadniających przyznanie prawa pomocy spoczywa na stronie wnoszącej o jego przyznanie. Przytoczone we wniosku strony okoliczności, jak również przedstawione przez nią dokumenty powinny, zatem wskazywać na zasadność wniosku o przyznanie prawa pomocy.
W rozpoznawanej sprawie strona skarżąca nie nadsyłając żądanych od niej dokumentów źródłowych i dodatkowego oświadczenia uniemożliwiła ustalenie, jakie są jej realne możliwości finansowe. Tym samym strona skarżąca uniemożliwiła oszacowanie wystąpienia stanów faktycznych zawartych w art. 246 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a. od wykazania istnienia których przepis ten uzależnia przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym bądź prawa pomocy w zakresie częściowym. Z tego powodu referendarz sądowy odmówił stronie skarżącej przyznania prawa pomocy.
Wobec powyższego, referendarz sądowy działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. i art. 246 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu.