Uzasadnienie
Wnioskiem o przyznanie prawa pomocy, złożonym na urzędowym formularzu, skarżący zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Do wniosku skarżący załączył zaświadczenie urzędu pracy z dnia 18 grudnia 2013 r. oraz zaświadczenie o pobycie w szpitalu z dnia 17 grudnia 2013 r.
Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy, referendarz sądowy stwierdził, co następuje
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Żądanie zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata jest żądaniem przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 p.p.s.a.).
Przedstawiona w urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz nadesłanych dokumentach sytuacja materialna strony skarżącej uprawnia do uznania, że żądanie strony dotyczące przyznania prawa pomocy w całkowitym zakresie zasługuje na uwzględnienie.
Skarżący od dnia [...] r. jest zarejestrowany jako osoba bezrobotna bez prawa do zasiłku (zaświadczenie urzędu pracy z dnia [...] r.). Utrzymuje się z dochodu uzyskiwanego z wykonywania drobnych prac dorywczych, który pozwala na sfinansowanie jedynie najpilniejszych bieżących potrzeb (wyżywienie, środki czystości). Skarżący nie posiada żadnego majątku nieruchomego, ani żadnych zasobów finansowych. Mając na uwadze powołane okoliczności stwierdzić należy, że skarżący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, co uzasadnia przyznanie prawa pomocy w całkowitym zakresie.
Ubocznie podnieść należy, że postanowienie o zwolnieniu od kosztów sądowych nie działa wstecz, a zatem nie obejmuje kosztów sądowych, które wystąpiły przed datą złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy.
Z tych względów oraz na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak na wstępie.