Uzasadnienie
Wnioskiem o przyznanie prawa pomocy sporządzonym 11 lipca 2014 r., złożonym na urzędowym formularzu PPF, skarżąca wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych. Skarżąca wezwana do złożenia dokumentów źródłowych i dodatkowych oświadczeń, w piśmie z dnia 24 lipca 2014 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) oświadczyła, że cofa wniosek o przyznanie prawa pomocy złożony w niniejszej sprawie. Jednocześnie skarżąca uiściła wpis sądowy od wniesionej skargi.
Referendarz sądowy stwierdził, co następuje
Zgodnie z art. 60 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Stosownie natomiast do art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.
W przedmiotowej sprawie skarżąca cofnęła złożony wniosek o przyznanie prawa pomocy. Zgodnie z art. 64 § 3 p.p.s.a., do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.
W ocenie referendarza w sprawie nie zachodzą przesłanki wymienione w art. 60 p.p.s.a. do uznania cofnięcia wniosku za niedopuszczalne. Wobec skutecznego cofnięcia przez skarżącą w piśmie z dnia 24 lipca 2014 r. wniosku o przyznanie prawa pomocy, postępowanie w tym zakresie na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 64 § 3 p.p.s.a., należało umorzyć.
Mając powyższe na uwadze oraz na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 w związku z art. 64 § 3 i art. 258 § 3 p.p.s.a., orzeczono jak na wstępie.