Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 6 listopada 2018 r. Przewodniczący Wydziału wezwał stronę skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł, w terminie 7 dni od dnia otrzymania odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, pod rygorem odrzucenia skargi (k. 121 akt).
W terminie otwartym do zapłaty wpisu skarżąca złożyła wniosek o udzielenie prawa pomocy.
Postanowieniem z dnia 19 grudnia 2018 r. referendarz sądowy odmówił przyznania prawa pomocy. Na skutek sprzeciwu wniesionego od tego postanowienia, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie postanowieniem z dnia 11 stycznia 2019 r. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.
Zarządzeniem z dnia 11 stycznia 2019 r. Przewodniczący Wydziału wezwał ponownie stronę skarżącą do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 500 zł, w terminie 7 dni od dnia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
Wezwanie to zostało skarżącej doręczone w dniu 1 lutego 2019 r. 2019 r. (k. 28 akt). Wpis sądowy od skargi został uiszczony w dniu 10 lutego 2019 r.(k. 29 akt), a zatem z uchybieniem terminu ustawowego. Strona nie złożyła wniosku o przywrócenie terminu do zapłaty wpisu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.) – dalej: "p.p.s.a.", sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. Zgodnie natomiast z art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
Skoro, jak wyżej wskazano, wpis od skargi został uiszczony po wyekspirowaniu terminu ustawowego, przeto na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., skargę należało odrzucić.
O zwrocie uiszczonego przez skarżącą wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a.