Uzasadnienie
Skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] grudnia 2010 r. w przedmiocie skierowania kierowcy na badania lekarskie, wraz z wnioskiem o wstrzymanie wykonania decyzji. Skarżący uzasadnił krótko wniosek tym, że opiekuje się schorowaną żoną, co wymaga częstych wizyt u lekarza i wyjazdów poza miejsce zamieszkania, zatem odebranie mu uprawnień do kierowania samochodem oznaczałoby pozbawienie żony pomocy lekarskiej w niezbędnym zakresie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. zwanej dalej p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Po przekazaniu sądowi skargi, sąd na wniosek skarżącego może na podstawie z art. 61 § 3 p.p.s.a. ustawy wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Rozstrzygając w oparciu o art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd jest więc związany zamkniętym katalogiem przesłanek: niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody oraz niebezpieczeństwem spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Nie budzi wątpliwości wyrażane w orzecznictwie stanowisko, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wskazanie okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 października 2010 r. I GZ 316/10).
Nie można uwzględnić argumentacji skarżącego zawartej w uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji. Decyzja o skierowaniu na badania lekarskie nie wywołuje skutku w postaci utraty czy zawieszenia uprawnienia do kierowania pojazdem, gdyż ewentualne cofnięcie uprawnień wymaga wydania odrębnej decyzji (art. 140 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2005 r. nr 108 poz. 908 ze zm.).
Dodatkowo należy wskazać, że sąd na tym etapie nie bada zasadności skargi. Jak wskazał Naczelny Sad Administracyjny w postanowieniu z dnia 20 października 2009 r., II OZ 892/09 - celem instytucji wstrzymania wykonania decyzji jest ukształtowanie stosunków do czasu rozpoznania skargi w zakresie zapobieżenia znacznej szkodzie lub trudnym do odwrócenia skutkom, a nie ocena legalności decyzji.
Skoro zatem skarżący nie wykazał istnienia przesłanek wynikających z art. 61 § 3 p.p.s.a., na podstawie przytoczonego przepisu należało orzec jak postanowieniu.