Uzasadnienie
W dniu [...] M. P. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 20 stycznia 2005 r. (sygn. akt III SA/Lu 583/04), postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 2 marca 2005 r. (sygn. akt III SA/Lu 583/04), postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 4 kwietnia 2005 r. (sygn. akt III SA/Lu 583/04) oraz postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 18 kwietnia 2005 r. (sygn. akt III SA/Lu 583/04).
Jako podstawę prawną wznowienia postępowania sądowego skarżąca podała art. 271 pkt 2 i art. 273 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
W uzasadnieniu skarżąca podniosła, że w poprzednim postępowaniu sądowym WSA w Lublinie postanowieniami z dnia 24 listopada 2004 r. i 2 marca 2005 r. pozbawił ją prawa pomocy w osobie adwokata i dlatego przed sądem nie była należycie reprezentowana. WSA w Lublinie wydając orzeczenia w jej sprawie rażąco naruszył art. 2, 8, 31, 77, 78 i 176 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Art. 8 Konstytucji RP jednoznacznie stwierdza, że Konstytucja jest najwyższym prawem w Polsce i jej przepisy stosuje się bezpośrednio, a w sprawie skarżącej zastosowano przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi czyli niższej rangi.
Jeżeli WSA w Lublinie miał wątpliwości, które przepisy zastosować, winien wystąpić z pytaniem prawnym do Trybunału Konstytucyjnego, o co skarżąca wnioskowała w piśmie z dnia 9 czerwca 2005 r.
WSA w Lublinie w poprzednim postępowaniu nie rozpoznał sprawy pod względem merytorycznym i nie dał odpowiedzi, czy w dniu złożenia dodatkowego świadectwa pracy Poczty Polskiej, 31 października 2002 r., skarżąca spełniała wymagania obowiązującej w tym dniu ustawy czy też nie.
Wykazując zachowanie terminu do wniesienia skargi o wznowienie postępowania, skarżąca podała, ze wiadomość o możliwości wniesienia skargi i o podstawie wznowienia postępowania powzięła w dniu 18 listopada 2005 r. po telefonicznej rozmowie z sekretariatem sądu, gdy dowiedziała się, że orzeczenia w tej sprawie uprawomocniły się z dniem 20 października 2005 r. oraz, że WSA w Lublinie nie nadał dalszego biegu temu wnioskowi z dnia 9 czerwca 2005 r. w sprawie wystąpienia z pytaniem prawnym do Trybunału Konstytucyjnego.
Wobec powyższego skarżąca wniosła o wznowienie postępowania, zmiany zaskarżonych orzeczeń oraz przyznanie jej świadczenia przedemerytalnego od dnia 1 listopada 2002 r. w miejsce zasiłku przedemerytalnego, a także o przedstawienie do Trybunału Konstytucyjnego pytanie prawnego w sprawie zbadania, czy art. 175 § 1 i 194 § 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, pozbawiające ją możliwości samodzielnego sporządzenia skargi i zażalenia do Naczelnego Sądu Administracyjnego, są zgodne z art. 2, 31, 32, 77, 78 i 176 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje
Skarga M. P. o wznowienie postępowania jako wniesiona z uchybieniem terminowi do złożenia skargi o wznowienie postępowania, podlega odrzuceniu.
Instytucja wznowienia postępowania jest przysługującym uprawnionemu podmiotowi środkiem obalenia prawomocnego orzeczenia wojewódzkiego sądu administracyjnego lub Naczelnego Sądu Administracyjnego. Zgodnie z art. 277 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzymiesięcznym, liczonym od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą jest pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji – od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona, jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy.
Badając dopuszczalność wznowienia w trybie uregulowanym w art. 281 cyt. ustawy, czy skarga o wznowienie postępowania złożona przez M. P. jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia, należy zwrócić uwagę, że skarżąca żąda wznowienia postępowania na podstawach wymienionych w art. 271 pkt 2 i art. 273 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, tj. z uwagi na to, że nie miała zdolności sądowej lub procesowej albo nie była należycie reprezentowana lub gdy wskutek naruszenia przepisów prawa pozbawiona była możności działania oraz z uwagi na to, że później wykryto takie okoliczności faktyczne lub środki dowodowe, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu.
W sprawie jest bezsporne, że strona dowiedziała się o wyroku w dniu 20 stycznia 2005 r., kiedy to jej pełnomocnik T. P. uczestniczył w rozprawie, podczas której wydano wyrok o oddaleniu skargi M. P. na decyzję Wojewody z dnia [...] 2004 r. nr [...]. Pouczono wówczas strony o prawie i sposobie wniesienia skargi kasacyjnej od wydanego orzeczenia do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Na wniosek złożony przez M. P. sąd doręczył stronie pisemne uzasadnienie ogłoszonego wyroku. Potwierdzenie odbioru odpisu wyroku wraz z pisemnym uzasadnieniem podpisane przez T. P. w dniu 7 marca 2005 r. znajduje się w aktach sprawy. Termin do wniesienia skargi o wznowieniu zaczął biec od dnia 8 marca 2005 r. Natomiast skarga o wznowienie postępowania została wniesiona za pośrednictwem poczty w dniu 21 listopada 2005 r., a więc z przekroczeniem ustawowego terminu. Podnieść należy, że powyższy termin jest terminem procesowym, zawitym.
Skarga o wznowienie postępowania nie spełniająca jednego z wymagań określonych w art. 281 cyt. ustawy, tj. wniesiona po upływie terminu, o którym mowa w art. 277 cyt. ustawy, lub nieoparta na ustawowej podstawie wznowienie – podlega odrzuceniu.
Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 281 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.