Uzasadnienie
Wnioskiem o przyznanie prawa pomocy z dnia 19 września 2012 r. (data nadania w urzędzie pocztowym), złożonym na urzędowym formularzu, skarżąca zwróciła się o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. W uzasadnieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy, skarżąca podniosła, że jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku, nie może znaleźć pracy. Podała iż wraz z córką pozostają na utrzymaniu ojca dziecka, którego dochody nie wystarczają na pokrycie wszystkich wydatków, w związku z czym posiadają olbrzymie zadłużenie w opłatach eksploatacyjnych.
Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy referendarz sądowy stwierdził, co następuje
Na wstępie wyjaśnić należy, że skarżąca jest w niniejszej sprawie zwolniona z mocy ustawy z obowiązku ponoszenia kosztów sądowych na podstawie art. 239 pkt 1 lit. e) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. - Dz.U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej p.p.s.a. Zgodnie z powołanym unormowaniem, nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona skarżąca działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych. Sprawa, w której strona skarżąca wniosła skargę, mieści się w wymienionej kategorii spraw, a zatem strona jest w tej sprawie zwolniona z mocy ustawy z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych.
W związku z tym, że strona nie ma obowiązku uiszczenia jakichkolwiek kosztów sądowych w sprawie w której wniosła skargę, rozpoznaniu podlega jedynie wniosek strony o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienie adwokata.
Do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego na zasadach prawa pomocy, mają odpowiednie zastosowanie przepisy o przyznaniu prawa pomocy (art. 262 p.p.s.a.). Zgodnie z powyższym, żądanie strony dotyczące przyznania prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata, jest żądaniem przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a.).
W myśl art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Stwierdzić należy, że wniosek strony o ustanowienie adwokata zasługuje na uwzględnienie, ponieważ strona wykazała, iż nie jest w stanie uiścić pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Z oświadczenia złożonego przez skarżącą na urzędowym formularzu wynika, iż prowadzi ona wspólne gospodarstwo domowe z córką i ojcem dziecka. Skarżąca wykazała, że nie posiada żadnego majątku nieruchomego, jak również żadnych zasobów finansowych. Rodzina zamieszkuje w domu o pow. [...] m2 (wykorzystuje [...] m2), który należy do majątku wspólnego ojca jej dziecka i jego byłej żony. Skarżąca i jej córka pozostają na utrzymaniu ojca dziecka, który uzyskuje dochód z renty w kwocie [...] zł do wypłaty (k-107 akt adm.) oraz dochód z najmu [...] w wysokości [...] zł (również stanowiącego majątek wspólny ojca dziecka skarżącej i jego byłej małżonki). Skarżąca wskazała, iż sprawa o podział majątku wspólnego ojca dziecka skarżącej i jego byłej żony jest w toku. Skarżąca podniosła również, że ojciec dziecka leczy się na [...], a ciągłe nawroty choroby utrudniają znalezienie pracy.
Mając na uwadze przedstawioną w urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy sytuację materialną i zdrowotną strony i jej rodziny (niski, realny dochód rodziny wynoszący [...] zł miesięcznie, co w przeliczeniu na osobę w rodzinie daje kwotę [...] zł, stan zdrowia osoby utrzymującej rodzinę), uznać należy, że strona nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania w zakresie wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Powyższe prowadzi do wniosku, że strona znajduje się w sytuacji uprawniającej do przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym przez ustanowienie adwokata.
Z tych względów oraz na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 262, art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak na wstępie.