Uzasadnienie
Wnioskiem o przyznanie prawa pomocy z 23 marca 2018 r., złożonym na urzędowym formularzu, skarżąca wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego.
Referendarz sądowy stwierdził, co następuje
Na wstępie podnieść należy, że skarżąca jest zwolniona w przedmiotowej sprawie z mocy ustawy od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych, na podstawie art. 239 § 1 pkt 1 lit. e ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. Zgodnie bowiem z powołanym przepisem, nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona skarżąca działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych. Sprawa, w której skarżąca wniosła skargę mieści się w kategorii spraw wymienionych w art. 239 § 1 pkt 1 lit. e p.p.s.a., w związku z czym jest ona w sprawie niniejszej jest zwolniona z wszelkich kosztów sądowych w toku postępowania przed sądem pierwszej i drugiej instancji.
Z tych względów rozpoznanie wniosku skarżącej o zwolnienie od kosztów sądowych stało się zbędne, co obliguje referendarza na podstawie art. 249a p.p.s.a. do umorzenia postępowania o prawo pomocy w tym zakresie (pkt II postanowienia).
Do rozpoznania pozostaje zatem wniosek skarżącej o ustanowienie radcy prawnego. Zgodnie z art. 262 p.p.s.a., przepisy o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego na zasadach prawa pomocy, mają odpowiednie zastosowanie do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Stosownie do art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wniosek o ustanowienie radcy prawnego jest żądaniem przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a.).
Stwierdzić należy, że wniosek skarżącej o ustanowienie radcy prawnego zasługuje na uwzględnienie. Z oświadczenia złożonego na urzędowym formularzu wynika, że skarżąca prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z mężem i dwojgiem małoletnich dzieci. W skład majątku rodziny wchodzi dom o pow. [...] m2, grunty rolne o pow. [...] ha fiz., [...] ha fiz., [...]ha fiz. i grunt leśny o pow. [...] ha fiz. oraz budynki gospodarcze i podstawowy sprzęt rolniczy. Poza tym skarżąca i jej rodzina nie posiadają innych nieruchomości, ani żadnych zasobów finansowych. Jedynym dochodem rodziny jest dochód z gospodarstwa rolnego w wysokości [...] zł rocznie (tj. [...] zł miesięcznie i ok. [...] zł miesięcznie na osobę w rodzinie). Skarżąca podniosła, że mąż jest osobą chorą i od dziewięciu miesięcy przebywa na zwolnieniu lekarskim.
Mając na uwadze wymienione powyżej okoliczności dotyczące sytuacji materialnej, rodzinnej i zdrowotnej (niski miesięczny dochód rodziny, utrzymywanie dwojga niepełnoletnich dzieci, trudna sytuacja zdrowotna męża skarżącej) stwierdzić należy, że skarżąca spełnia przesłanki z art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Uiszczenie bowiem kosztów wynagrodzenia należnego profesjonalnemu pełnomocnikowi z wyboru za prowadzenie sprawy, przy wykazanym poziomie miesięcznych dochodów, spowodowałoby uszczerbek w utrzymaniu koniecznym skarżącej i jej rodziny.
Z powyższych względów oraz na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 262 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. orzeczono o przyznaniu stronie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie radcy prawnego (pkt I postanowienia).