Uzasadnienie
W piśmie z dnia 15 lipca 2008 r. F. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w J. wniosła o wydanie zezwolenia na urządzanie i prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych na terenie województwa lubelskiego.
Decyzją z [...] 2010 r., Nr [...] Dyrektor Izby Celnej w B. P.umorzył postępowanie w sprawie wydania zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych na terenie województwa lubelskiego.
Po rozpatrzeniu odwołania skarżącej, Dyrektor Izby Celnej w B.P.decyzją z dnia [...] 2010 r., Nr [...] utrzymał w mocy swoją decyzję z dnia [...] 2010 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie wyrokiem z dnia 11 kwietnia 2013 r., sygn. akt III SA/Lu 497/12 uchylił powyższą decyzję Dyrektora Izby Celnej w B.P. oraz decyzję z dnia [...] 2010 r.
Dyrektor Izby Celnej w B. P. decyzją z dnia [...] 2013 r., Nr [...] umorzył postępowanie w sprawie udzielenia zezwolenia na urządzanie i prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych na terenie województwa lubelskiego.
Po rozpatrzeniu odwołania skarżącej, Dyrektor Izby Celnej w B.P.decyzją z dnia 25 listopada 2013 r., Nr [...] utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Dokonując analizy przepisów przejściowych ustawy o grach hazardowych, organ uznał, że nie można przypisać im charakteru technicznego w rozumieniu dyrektywy 98/34/WE Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającej procedurę udzielania informacji w dziedzinie norm i przepisów technicznych oraz zasad dotyczących usług społeczeństwa informacyjnego (Dz. Urz. UE L nr 204, str. 37, z późn. zm.). W konsekwencji nie było podstaw do notyfikacji przepisów krajowych Komisji Europejskiej, nie można zatem mówić, że przepisy ustawy o grach hazardowych naruszają dyrektywę.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie F.Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w J. zarzuciła naruszenie art. 129 ust. 2 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. Nr 201, poz. 1540 z późn. zm.).
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w B.j P. wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.), dalej: p.p.s.a., sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
W ocenie Sądu taki związek zachodzi pomiędzy postępowaniem prowadzonym w niniejszej sprawie, a postępowaniem prowadzonym przez WSA w Gdańsku w sprawie o sygn. akt III SA/Gd 513/12. W zapadłym w tej sprawie wyroku z dnia 20 listopada 2012 r. Sąd uchylił decyzje Dyrektora Izby Celnej w G. o umorzeniu postępowania w sprawie udzielenia zezwolenia na urządzanie i prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych. Podstawę prawną tych decyzji stanowił art. 129 ust. 2 ustawy o grach hazardowych, a więc przepis tożsamy z podstawą prawną wydanej w niniejszej sprawie decyzji Dyrektora Izby Celnej w B. P.j z dnia [...] 2013 r. i utrzymującej ją decyzji tego samego organu z dnia 25 listopada 2013 r.
WSA w Gdańsku w w/w wyroku wyraził pogląd, zgodnie z którym "ustawa o grach hazardowych w takiej części, w jakiej zawiera ona przepisy istotnie ograniczające, a nawet stopniowo uniemożliwiające prowadzenie gier na automatach o niskich wygranych poza kasynami i salonami gry, podlegała notyfikacji Komisji w trybie przepisu art. 8 ust. 1 dyrektywy. Do przepisów takich należy art. 129 ust. 2 ustawy o grach hazardowych. Skoro procedury notyfikacyjnej nie przeprowadzono, to przepis ten nie mógł być stosowany w stosunku do podmiotów gospodarczych i innych jednostek przez organy administracji publicznej".
Wyrok jest nieprawomocny, gdyż została od niego wniesiona skarga kasacyjna.
Przesądzenie kwestii, czy mające w sprawie zastosowanie przepisy ustawy o grach hazardowych (zwłaszcza art. 129 ust.
2) mają charakter techniczny czy też nie, jest kluczowe dla oceny zgodności z prawem decyzji kontrolowanej w niniejszym postępowaniu. Z uwagi na bardzo dużą liczbę spraw o analogicznym stanie prawnym i faktycznym konieczne jest zachowanie jednolitości poglądów w orzecznictwie sądów administracyjnych w tej fundamentalnej kwestii. Zasadne jest wobec tego powstrzymanie się od formułowania ocen przesądzających w niniejszej sprawie do czasu zapadnięcia wyroku NSA w sprawie o sygnaturze akt II GSK 193/13, rozpoznającego skargę kasacyjną od wyroku w sprawie III SA/Gd 513/12.
Z uwagi na powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zawiesił postępowanie na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a.