Uzasadnienie
W złożonej skardze skarżący zwrócił się jednocześnie z wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych. W nadesłanym na wezwanie urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej "PPF" skarżący zaznaczył, że domaga się zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata. Na wezwanie referendarza sądowego skarżący nadesłał dodatkowe oświadczenie i dokumenty źródłowe.
Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy referendarz sądowy stwierdził, co następuje
Na wstępie wyjaśnić należy, że skarżący jest w niniejszej sprawie zwolniony z mocy ustawy z obowiązku ponoszenia kosztów sądowych na podstawie art. 239 pkt 1 lit. e ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. Zgodnie z powołanym unormowaniem, nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona skarżąca działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych. Sprawa, w której skarżący wniósł skargę mieści się w wymienionej kategorii spraw, wobec czego jest on zwolniony z mocy ustawy z wszelkich kosztów sądowych w przedmiotowej sprawie w postępowaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Lublinie, jak też w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.
Zatem z uwagi na ustawowe zwolnienie skarżącego z obowiązku uiszczania kosztów sądowych w sprawie niniejszej, nie ma podstawy do wydania w sprawie orzeczenia sądu (referendarza sądowego) w przedmiocie zwolnienia od kosztów sądowych.
Do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego na zasadach prawa pomocy, mają odpowiednie zastosowanie przepisy o przyznaniu prawa pomocy (art. 262 p.p.s.a.). Zgodnie z powyższym, żądanie strony dotyczące przyznania prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata, jest żądaniem przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a.).
W myśl art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Mając na uwadze przedstawioną w urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz nadesłanych dokumentach sytuację materialną i rodzinną skarżącego, stwierdzić należy, że strona wykazała spełnienie przesłanek przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym. Skarżący prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z żoną. Na dochód rodziny w łącznej kwocie [...] zł netto składa się emerytura skarżącego w wysokości [...] zł i emerytura jego żony w wysokości [...] zł. Skarżący oraz jego żona nie posiadają żadnego majątku nieruchomego, ani żadnych zasobów finansowych, zamieszkują w domu należącym do syna. Uzyskiwane dochody skarżący i jego żona przeznaczają na opłacenie części kosztów związanych z utrzymaniem domu (gaz, woda, ścieki), ubezpieczeniem oraz innymi bieżącymi potrzebami. Znaczną część dochodów rodziny pochłaniają wydatki na leczenie skarżącego i jego żony (ok. [...]-[...] zł miesięcznie).
W świetle powołanych okoliczności, w ocenie referendarza, skarżący nie jest w stanie ponieść kosztów wynagrodzenia należnego profesjonalnemu pełnomocnikowi za prowadzenie sprawy, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Powyższe prowadzi do wniosku, że skarżący znajduje się w sytuacji uprawniającej do przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym przez ustanowienie adwokata.
Z tych względów oraz na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 262, art. 239 pkt 1 lit. e i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak na wstępie.