Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 22 stycznia 2008 r. przyznano skarżącemu M.W. prawo pomocy w zakresie częściowym, przez ustanowienie adwokata. W dniu 24 stycznia 2008 r. zwrócono się do Okręgowej Rady Adwokackiej o wyznaczenie adwokata z urzędu dla M.W.. Pismem z dnia 28 stycznia 2008 r. Okręgowa Rada Adwokacka zawiadomiła sąd, że wyznaczyła w sprawie adwokata z urzędu w osobie A.S.
Pełnomocnictwo do reprezentowania skarżącego zostało udzielone dnia 4 lutego 2008 r. i złożone do akt sprawy (k-25).
Pismem z dnia 27 sierpnia 2008 r. adwokat A.S. poinformował sąd o śmierci skarżącego, a tym samym o wygaśnięciu jego pełnomocnictwa, zgodnie z przepisem art. 43 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
W dniu 24 września 2008 r. w kolejnym piśmie wyznaczony z urzędu adwokat przedłożył sporządzoną przez siebie opinię prawną o braku podstaw do sporządzenia skargi kasacyjnej od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 19 czerwca 2008 r. oddalającego skargę wraz z wnioskiem o przyznanie wynagrodzenia tytułem nieuiszczonej opłaty za pomoc prawną świadczoną z urzędu. Jednocześnie oświadczył, że pomoc prawna nie została opłacona przez skarżącego w całości ani w części.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Na podstawie art. 250 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wyznaczony z urzędu adwokat ma prawo do wynagrodzenia za podjęte czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych wydatków.
W rozpatrywanej sprawie adwokat A.S. sporządził i złożył do sądu opinię prawna o braku podstaw do sporządzenia skargi kasacyjnej od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 19 czerwca 2008 r.
Jak wynika z akt sprawy, skarżący M.W. zmarł w dniu 24 sierpnia 2008 r. W związku z faktem, że przedmiot rozpatrywanej sprawy - utrata przez skarżącego statusu bezrobotnego, odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, nie można było zawiesić postępowania na podstawie art. 124 § 1 pkt 1 powołanej ustawy (art. 124 § 3).
Nie ulega też wątpliwości, że w takiej sytuacji pełnomocnictwo adwokata A.S. wygasło z chwilą śmierci skarżącego. W tej sytuacji nie ma zastosowania dyspozycja przepisu art. 43 ustawy, zgodnie z którą w razie śmierci strony, mimo że pełnomocnictwo wygasa, to pełnomocnik procesowy działa aż do czasu zawieszenia postępowania.
W związku z powyższym w niniejszej sprawie pełnomocnik nie miał obowiązku podejmować żadnych działań, a tym samym nie był zobowiązany do sporządzenia skargi kasacyjnej, czy opinii o braku podstaw do sporządzenia takiej skargi.
Mając powyższe na uwadze, sąd orzekł jak w postanowieniu.