Uzasadnienie
W dniu 22 września 2004r. pełnomocnik Komendanta Miejskiego Policji złożył skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] sierpnia 2004r., Nr [...] w przedmiocie niedopuszczalności środka odwoławczego w sprawie odmowy przyjęcia przyczepy ciągnikowej jako rzeczy zagubionej.
Pismem z dnia 29 listopada 2004r. pełnomocnik strony skarżącej został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie [...] złotych w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270), Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Stosownie natomiast do art. 220 § 3 powołanej ustawy, skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez Sąd.
Jak wynika ze zwrotnego poświadczenia odbioru, wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego zostało doręczone, w sposób prawem przewidziany, pracownikowi upoważnionemu do odbioru pism w dniu 2 grudnia 2004r. Zatem siedmiodniowy termin do opłacenia wpisu sądowego od skargi upływał z dniem 9 grudnia 2004r., nie przypadającym w sobotę, ani dzień ustawowo wolny od pracy.
Pełnomocnik strony skarżącej, pomimo wezwania do uiszczenia wpisu i prawidłowego pouczenia, nie dopełnił czynności należnej przy wnoszeniu pisma do sądu, tj. nie uiścił wpisu sądowego od skargi.
Wobec bezskutecznego upływu terminu do uiszczenia opłaty sądowej, wniesiona skarga podlega odrzuceniu.
Z tych względów oraz na podstawie art. 220 § 3 cytowanej ustawy, należało orzec jak w sentencji.