Uzasadnienie
Skarżąca E. s.r.o. z siedzibą w K. (Czechy) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Lublinie w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 22 lipca 2026 r. wezwano stronę skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi, poprzez złożenie aktualnego wypisu z rejestru osób prawnych Republiki Czeskiej dotyczącego skarżącej spółki wraz z tłumaczeniem na język polski przez polskiego tłumacza przysięgłego – w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. Przesyłka zawierające wezwanie została skutecznie doręczona stronie w dniu 11 sierpnia 2026 r. (k. 34 akt sądowych).
W dniu 17 sierpnia 2026 r. skarżąca złożyła w placówce pocztowej pismo, do którego załączyła wypis z rejestru osób prawnych Republiki Czeskiej oraz tłumaczenie tego dokumentu sporządzone przez tłumacza sądowego języka czeskiego i polskiego, wpisanego na listę tłumaczy sądowych prowadzoną przez Ministerstwo Sprawiedliwości Republiki Czeskiej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Zgodnie z przepisem art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143, z późn. zm. – dalej jako "p.p.s.a."), jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Jeżeli strona nie uzupełniła lub nie poprawiła pisma w terminie, przewodniczący zarządza pozostawienie pisma bez rozpoznania (art. 49 § 2 zd. 1 p.p.s.a.). Jednakże stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., w przypadku, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, sąd odrzuca skargę.
Z treści art. 28 § 1 p.p.s.a. wynika, że osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Złożenie dokumentu wykazującego umocowanie lub jego uwierzytelnionego odpisu nie jest wymagane, jeżeli stwierdzenie przez sąd umocowania jest możliwe na podstawie wykazu lub innego rejestru, do którego sąd ma dostęp drogą elektroniczną. Podmioty te mają jednak obowiązek wskazać podstawę swojego umocowania (art. 29 p.p.s.a.).
W stanie faktycznym przedmiotowej sprawy bezsporne jest, że przesyłka sądowa skierowana do strony zawierała niebudzące wątpliwości interpretacyjnych wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi poprzez złożenie aktualnego wypisu z rejestru osób prawnych Republiki Czeskiej dotyczący skarżącej spółki wraz z jego tłumaczeniem na język polski przez polskiego tłumacza przysięgłego i została doręczona skarżącej w sposób prawidłowy w dniu 11 sierpnia 2026 r.
Jak wynika z akt sprawy przesłane przez skarżącą tłumaczenie wyciągu z rejestru osób prawnych Republiki Czeskiej (Wypis z Rejestru Handlowego, prowadzonego przez Sąd Miejski w Pradze) zostało sporządzone przez tłumacza sądowego języka czeskiego i polskiego, wpisanego na listę tłumaczy sądowych prowadzoną przez Ministerstwo Sprawiedliwości Republiki Czeskiej, a nie przez polskiego tłumacza przysięgłego. W świetle przepisów ustawy z dnia 25 listopada 2004 r. o zawodzie tłumacza przysięgłego (Dz. U. z 2019 r., poz. 1326) w Polsce osoba uprawniona do wykonywania zawodu tłumacza przysięgłego, uzyskuje prawo do wykonywania tego zawodu po złożeniu ślubowania i wpisaniu na listę tłumaczy przysięgłych prowadzoną przez Ministra Sprawiedliwości. Zawód tłumacza przysięgłego jest zawodem zaufania publicznego.
Brak tłumaczenia sporządzonego w języku czeskim wypisu z rejestru osób prawnych Republiki Czeskiej przez polskiego tłumacza przysięgłego języka czeskiego jest równoznaczny z niezłożeniem w ogóle tego dokumentu.
W przedmiotowej sprawie braki formalne skargi nie zostały uzupełnione w zakreślonym terminie. Ustawowy termin zakreślony stronie w zarządzeniu Przewodniczącego Wydziału do usunięcia braków formalnych skargi upłynął bezskutecznie z dniem 18 sierpnia 2026 r., wobec czego skarga podlegała odrzuceniu.
Z przytoczonych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. odrzucił skargę. O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.