Uzasadnienie
Pismem z dnia 16 października 2006 r. M.K. wniósł skargę do Samorządowego Kolegium Odwoławczego na bezczynność Prezydenta Miasta w sprawie przydziału lokalu mieszkalnego.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia [...] grudnia 2006 r. nr [...] odmówiło wyznaczenia terminu załatwienia sprawy.
Pismem z dnia 5 lutego 2007 r. M.K. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]grudnia 2006 r. nr [...].
Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Stosownie do art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. nr 153, poz. 1269 ze zm.) i art. 1-3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. nr 153, poz. 1270 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta obejmuje badanie zgodności z prawem indywidualnych aktów administracyjnych.
I tak w myśl art. 3 § 2 pkt 1-8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne, postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończącego postępowanie, postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, postanowienia wydawane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, inne niż wcześniej określone akty lub czynności z zakresu administracji publicznej, dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej, akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej, akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego oraz bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4.
Zaskarżone postanowienie nie należy do żadnej z powyżej wymienionych kategorii aktów, w szczególności nie jest postanowieniem kończącym postępowanie ani też rozstrzygającym sprawę administracyjną co do jej istoty.
Stwierdzić bowiem należy, że na postanowienie organu administracji wyznaczające w trybie art. 37 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego (ustawa z 14 czerwca 1960 r.; Dz. U z 2000 r. nr 98, poz. 1071 ze zm.) dodatkowy termin załatwienia sprawy nie służy zażalenie (por. art. 141 § 1 k.p.a.).
W konsekwencji przyjąć należy, że skarga jako niedopuszczalna, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, podlega odrzuceniu.
Z powyższych względów, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 oraz § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie orzekł jak w sentencji postanowienia.