Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] stycznia 2009 r. nr [...] wydaną na art. 39 ust. 3 ustawy z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej (tekst jedn. Dz. U. z 2004 r. Nr 241, poz. 2416 ze zm.) w związku z § 7 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 31 maja 2006 r. w sprawie udzielania odroczeń zasadniczej służby wojskowej (Dz. U. z 2006 r. Nr 118, poz. 800) oraz art. 138 § 1 pkt 1 kodeksu postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2000 r. Nr 98 poz. 1071 ze zm.) - po rozpatrzeniu odwołania złożonego od decyzji Wojskowego Komendanta Uzupełnień L. w L. Nr [...] z dnia [...] listopada 2008 r. w sprawie odmowy udzielenia odroczenia zasadniczej służby wojskowej ze względu na ważne sprawy osobiste i rodzinne, Szef Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego w L. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
W uzasadnieniu organ wskazał, że Wojskowy Komendant Uzupełnień L. w L. rozpoznał wniosek skarżącego o udzielenie odroczenia zasadniczej służby wojskowej i odmówił udzielenia przedmiotowego odroczenia.
Pełnomocnik skarżącego w dniu 1 grudnia 2008 r. złożył odwołanie od tej negatywnej decyzji.
Organ odwoławczy uznał, że przedstawione we wniosku okoliczności, tj. odpis skrócony aktu małżeństwa, zaświadczenie z Urzędu Gminy G. o podatnikach podatku rolnego oraz umowa o kredycie hipotecznym nie są podstawą do uchylenia lub zmiany zaskarżonej decyzji. Organ II instancji wskazał, że podjął kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, mając na względzie słuszny interes strony. Analizując zebrany materiał w sprawie nie stwierdził jednak nieprawidłowości w prowadzonym postępowaniu administracyjnym w przedmiocie nie udzielenia odroczenia zasadniczej służby wojskowej ze względu na ważne sprawy osobiste lub rodzinne.
Skarżący wniósł w dniu 2 lutego 2009 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na tę decyzję, zarzucając nierozważenie istotnych okoliczności sprawy, wskazanych w skardze. Brak formalny skargi w postaci jej podpisania został usunięty w dniu 6 kwietnia 2009 r.
W odpowiedzi na skargę Szef Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego w L. wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje stanowisko w sprawie.
Z dołączonej do akt informacji Szefa Sztabu Jednostki Wojskowej w W. (k. 37 akt sądowych) z dnia 18 maja 2009 r. wynika, iż skarżący "ubył do rezerwy" w dniu 30 kwietnia 2009 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1270 ze zm. dalej jako ppsa) - sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie okaże się bezprzedmiotowe.
Z bezprzedmiotowością postępowania administracyjnego w rozumieniu art. 105 § 1 kpa mamy do czynienia wówczas, gdy odpadł jeden z konstytutywnych elementów sprawy administracyjnej.
W piśmiennictwie podkreśla się, że z bezprzedmiotowością mamy do czynienia, gdy w świetle prawa materialnego i ustalonego stanu faktycznego brak jest sprawy administracyjnej mogącej być przedmiotem postępowania.
W stanie faktycznym, gdy skarga dotyczy decyzji w sprawie odroczenia służby wojskowej, zaś skarżący został przeniesiony do rezerwy i nie odbywa już tej służby - badanie zasadności odmowy odroczenia tej służby staje się bezprzedmiotowe.
Mając powyższe na uwadze, zgodnie z treścią art. 60 oraz art. 161 § 1 pkt 2 ppsa, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.