Uzasadnienie
Skarżąca E. I. C. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w B. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Lublinie w przedmiocie zmiany zgłoszenia celnego.
Zarządzeniem z dnia 13 listopada 2023 r. wezwano stronę do usunięcia braków formalnych skargi, poprzez podpisanie skargi i złożenie dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do jej reprezentowania, tj. pełnego odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego dotyczącego skarżącej spółki lub samodzielnie pobranego wydruku komputerowego, zawierającego aktualną informację z Krajowego Rejestru Sądowego dotyczącego skarżącej, na podstawie art. 4 ust. 4aa ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym (Dz.U. z 2023 r. poz. 685), w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi (k. 1 akt sądowych).
Kolejnym zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 14 listopada 2023 r. wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 500 zł, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi (k. 15 akt sądowych).
Wymienione wyżej wezwania zostały przesłane jedną przesyłką pocztową na adres skarżącej. Przesyłkę dwukrotnie awizowano w dniach 28 listopada 2023 r. i 6 grudnia 2023 r. (k. 22 akt sądowych).
Z akt sprawy wynika, że strona skarżąca nie uzupełniła braków formalnych skargi, do usunięcia których została wezwana oraz nie uiściła wpisu od skargi (notatka urzędowa – k. 23 akt sądowych).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634, z późn. zm. – dalej jako "p.p.s.a."), sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata, w tym opłata, o której mowa w art. 235a. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2, 3 i 3a, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Jednakże według regulacji szczególnej zawartej w art. 220 § 3 p.p.s.a., skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
Ponadto zgodnie z przepisem art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Stosownie do art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. skarga powinna być podpisana przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. W myśl zaś art. 29 p.p.s.a., przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu.
Zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej.
Natomiast na mocy art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., w przypadku gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, sąd odrzuca skargę.
Przesyłka zawierająca wezwania do usunięcia braków formalnych skargi oraz do uiszczenia wpisu od skargi została doręczona skarżącej w sposób prawidłowy w w dniu 12 grudnia 2023 r. w trybie art. 73 p.p.s.a., po dwukrotnym awizowaniu (pierwsze awizo miało miejsce w dniu 28 listopada 2023 r., natomiast drugie awizo – w dniu 6 grudnia 2023 r.). Przesyłkę doręczono na adres wskazany w skardze. Zatem termin do usunięcia braków formalnych skargi i uiszczenia wpisu upłynął z dniem 19 grudnia 2023 r. Termin ten upłynął bezskutecznie, gdyż strona nie wykonała wezwań do usunięcia braków formalnych skargi i uiszczenia wpisu.
Z przytoczonych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. odrzucił skargę.