Uzasadnienie
Zaskarżoną do sądu decyzją z dnia (...) lipca 2012 r., znak: (...), Samorządowe Kolegium Odwoławcze w (...), po rozpatrzeniu odwołania A, utrzymało w mocy decyzję Starosty (...) z dnia (...) maja 2012 r., znak: (...) w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy.
Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie Kolegium powołało się na przepisy ustawy z dnia 7 września 2007 r. o pomocy osobom uprawnionym do alimentów (Dz. U. z 2009 r., Nr 1, poz. 7, ze zm.) i stwierdziło, że wobec dłużnika alimentacyjnego P. S. została wydana decyzja o uznaniu go za uchylającego się od zobowiązań alimentacyjnych (decyzja z dnia (...) lutego 2012 r.). A nie wniósł odwołania od powyższej decyzji. Oznacza to, że zostały spełnione ustawowe przesłanki do wydania decyzji w sprawie zatrzymania jazdy prawa dłużnika alimentacyjnego.
W skardze do sądu administracyjnego A zarzucił Kolegium brak wszechstronnej analizy zebranego materiału – wbrew twierdzeniu organu skarżący nie uchyla się uporczywie od zobowiązań alimentacyjnych, gdyż płaci alimenty w miarę swoich możliwości zarobkowych. Ponadto skarżący podniósł, że nie otrzymał decyzji o uznaniu go za uchylającego się od zobowiązań alimentacyjnych.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w (...) wniosło o jej oddalenie, w całości podtrzymując stanowisko zawarł w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej p.p.s.a.) sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
W dniu 29 listopada 2010 r. Prokurator Generalny wystąpił z wnioskiem do Trybunału Konstytucyjnego o stwierdzenie, że art. 5 ust. 3 ustawy o pomocy osobom uprawnionym do alimentów w zakresie, w jakim stanowi, że organ właściwy dłużnika kieruje wniosek do starosty o zatrzymanie prawa jazdy dłużnika alimentacyjnego oraz art. 5 ust. 5 i 6 tej ustawy są niezgodne z art. 31 ust. 3 Konstytucji. Pismem z dnia 23 lipca 2012 r. Prokurator Generalny zmienił wniosek w ten sposób, że wniósł o stwierdzenie że art. 5 ust. 3b ustawy o pomocy osobom uprawnionym do alimentów w zakresie, w jakim stanowi, że organ właściwy dłużnika kieruje wniosek do starosty o zatrzymanie prawa jazdy dłużnika alimentacyjnego, jest niezgodny z zasadą proporcjonalności wywiedzioną z art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.
Z informacji dostępnych na stronie internetowej Trybunału Konstytucyjnego wynika, że wniosek Prokuratora Generalnego był rozpoznawany na rozprawie w dniu 20 grudnia 2012 r., jednak Trybunał odroczył rozprawę bezterminowo (sygn. akt: K. 23/10).
Biorąc pod uwagę, że podstawą prawną zaskarżonej decyzji był art. 5 ust. 3b ustawy o pomocy osobom uprawnionym do alimentów, sąd uznał za celowe zawieszenie postępowania z urzędu do czasu rozpatrzenia przez Trybunał Konstytucyjny wniosku Prokuratora Generalnego, w którym poddano w wątpliwość zgodność tego przepisu z Konstytucją.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.