Uzasadnienie
Wnioskiem o przyznanie prawa pomocy złożonym na urzędowym formularzu PPF skarżąca zwróciła się o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.
Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy referendarz sądowy stwierdził, co następuje
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata jest żądaniem przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 p.p.s.a.).
Z oświadczenia złożonego na urzędowym formularzu PPF wynika, że skarżąca jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku, prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z mężem, który jest doktorantem i nie uzyskuje żadnych własnych dochodów. Skarżąca oraz jej mąż nie posiadają żadnego majątku nieruchomego, ani żadnych zasobów finansowych, utrzymują się z pomocy finansowej rodziców męża w wysokości ok. [...] – [...] zł miesięcznie. Skarżąca zaznaczyła również, że została uznana za osobę niepełnosprawną w stopniu [...], w związku z czym budżet domowy obciążają dodatkowo wydatki na leki.
Mając na uwadze wykazaną w urzędowym formularzu sytuację materialną, rodzinną i zdrowotną strony skarżącej stwierdzić należy, że skarżąca wykazała istnienie przesłanek przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym. Skarżąca nie posiada własnego dochodu, wraz z mężem utrzymuje się z niewielkiej pomocy finansowej innych osób, nie posiada żadnego majątku, zaś jej stan zdrowia wymaga leczenia. W tych okolicznościach uznać należy, że skarżąca nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów przedmiotowego postępowania.
Z wymienionych względów zasadne jest przyznanie skarżącej prawa pomocy w zakresie całkowitym przez zwolnienie od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych i ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika.
Mając powyższe na uwadze oraz na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak na wstępie.