Wyrok WSA w Lublinie z 30 marca 2006 r., III SA/Lu 68/06

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie

Rozpoznanie

na rozprawie w dniu 30 marca 2006 r.

Sprawa

sprawy ze skargi W. S. na decyzję Szefa Sztabu Wojskowego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy skierowania do wojskowej komisji lekarskiej celem zmiany kategorii zdrowia oddala skargę.

Skład

Przewodniczący Sędzia NSA Marek Zalewski, Sędziowie Asesor WSA Małgorzata Fita,, Sędzia NSA Maria Wieczorek (sprawozdawca)
Referent Marcin Małek protokolant

Uzasadnienie

Szef Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego zaskarżoną decyzją z dnia [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego (Dz. U z 2000 r. nr 98, poz. 1071 ze zm.), po rozpatrzeniu odwołania W. S. z dnia [...] 2006 r. od decyzji Wojskowego Komendanta Uzupełnień, utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji.

W uzasadnieniu organ podał, że W. S. w dniu [...] 2005 r. wniósł do Wojewódzkiego Komendanta Uzupełnień prośbę o skierowanie do wojskowej komisji uzupełnień celem ustalenia aktualnej kategorii zdrowia (zmiana kategorii "D" na "A").

Wojskowy Komendant Uzupełnień decyzją z dnia [...] odmówił skierowania wnioskodawcy do wojskowej komisji lekarskiej.

Organ pierwszej instancji w uzasadnieniu decyzji podniósł, że w przedmiotowej sprawie nie zachodzą przesłanki z art. 29 ust. 2 i ust. 5 ustawy z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2004 r. nr 241, poz. 2416 ze zm.), tj. nie istnieją uzupełnieniowe potrzeby Sił Zbrojnych.

Posiadane przez wnioskodawcę kwalifikacje cywilne oraz brak wyszkolenia wojskowego nie odpowiadają aktualnym potrzebom uzupełnieniowym Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej.

Rozpatrując odwołanie, organ drugiej instancji uznał, że odwołanie to nie zasługuje na uwzględnienie. W niniejszej sprawie dla pozytywnego rozpatrzenia prośby wnioskodawcy zasadnicze znaczenie ma jego sytuacja dotycząca posiadanych przez niego kwalifikacji oraz braku wyszkolenia wojskowego niezbędnego do określenia, czy zachodzi przesłanka określona w art. 29 ust. 2 i 5 cyt. ustawy.

Po analizie danych z ewidencji wojskowej wynika, że w przypadku wnioskodawcy nie występuje powyższa przesłanka, gdyż posiadane kwalifikacje oraz brak wyszkolenia wojskowego nie odpowiadają aktualnym potrzebom uzupełnieniowym Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej.

Na decyzję Szefa Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego W. S. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, podając, że decyzja o odmowie skierowania go do wojskowej komisji lekarskiej celem zmiany kategorii zdrowia z "D" na "A" jest dla niego bardzo krzywdząca. Komisja lekarska w Zamościu uznała u niego pogranicze upośledzenia umysłowego, skarżący nie zgadza się z tym, uważa, że jest zdrowy i chciałby to udowodnić przed inną komisją lekarską, ale uniemożliwiono mu to.

Powodem, dla którego jego odwołanie nie zasłużyło na uwzględnienie, było to, że ukończył szkołę w Specjalnym Ośrodku Szkolno-Wychowawczym. Rodzicie posyłając go do tej szkoły, zrobili to pochopnie i bez przemyślenia. Skarżący jest zdrowy i normalny, miał tylko trudności z nauką. Dziś błąd rodziców uniemożliwia mu dalsze, normalne funkcjonowanie. Nie może uzyskać kategorii zdrowia "A", a co za tym idzie nie może odbyć służby wojskowej, nie może się również ubiegać o prawo jazdy na ciężarówki. Gdyby miał takie prawo jazdy, mógłby mieć większe szanse na zmianę i znalezienie pracy.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał stanowisko jak w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

Stosownie do art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U, Nr 153 poz. 1270) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m.in. poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji.

Mając na uwadze kognicję sądu administracyjnego należy stwierdzić, że zaskarżona decyzja prawa nie narusza w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy.

Poza sporem jest, że pismem z dnia [...] 2005 r. (kopia pisma w aktach administracyjnych k. nr [...]) W. S. zwrócił się z prośbą o ponowne skierowanie na komisję lekarską, do pisma nie dołączył żadnej dokumentacji, która mogłaby wskazywać na istotne zmiany w jego stanie zdrowia.

Wniosek skarżącego potraktowany został jako wniosek wymieniony przez ustawodawcę w art. 29 ust. 2 i ust. 5 ustawy z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2004 r. nr 241, poz. 2416 ze zm.), zgodnie z którymi poborowych i żołnierzy rezerwy kieruje z urzędu lub na ich wniosek do wojskowej komisji lekarskiej wojskowy komendant uzupełnień, przy czym skierowanie do wojskowej komisji lekarskiej na wniosek tych osób może nastąpić wyłącznie w przypadku istnienia uzupełnieniowych potrzeb Sił Zbrojnych.

Uznając, że nie zachodzą uzupełnieniowe potrzeby Sił Zbrojnych, decyzją Wojskowego Komendanta Uzupełnień z dnia [...] 2006 r. nr [...] decyzją z dnia [...] 2006 r. nr [...] Szefa Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego utrzymującą w mocy zaskarżoną decyzję odmówiono skierowania W. S. na komisję lekarską w celu zmiany posiadanej kategorii zdrowia.

W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego organy obu instancji mając na uwadze interpretację pojęcia "istnienie uzupełnieniowych potrzeb Sił Zbrojnych rozważyły wszystkie okoliczności sprawy w tym wykształcenie, stan zdrowia skarżącego (w tym opinię psychologa) poddając go ocenie zgodnie z regułami wynikającymi z przepisów art. 77 § 1 i art. 80 Kodeksu postępowania administracyjnego.

Argumenty skargi podnoszące okoliczności nie związane z potrzebami Sił Zbrojnych, a związane z planami zawodowymi skarżącego w kontekście obowiązujących przepisów ustawy z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej nie mają znaczenia w sprawie.

Mając na uwadze powyższe, działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1270 ze zm.) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie orzekł jak w sentencji.