Uzasadnienie
Pismem z 4 maja 2016 r. M.P. oraz J.P. wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na akt Starosty [...] z dnia [...]r., znak: [...], w sprawie odmowy zwrotu opłaty za wydanie karty pojazdu.
Skarga została podpisana wyłącznie przez J. P., w związku z czym zarządzeniem z dnia 13 maja 2016 r. Przewodniczący Wydziału wezwał M.P. do podpisania skargi. Wezwanie zostało doręczone do rąk własnych skarżącej w dniu 20 maja 2016 r.
Pomimo upływu wyznaczonego terminu skarżąca nie usunęła braków formalnych skargi, nie składała też wniosku o przywrócenie tergo terminu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
W świetle art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej jako: p.p.s.a.) skarga kierowana do sądu administracyjnego powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, określonym m.in. w art. 46 p.p.s.a.
W myśl art. 46 § 1 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać: (1) oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników; (2) oznaczenie rodzaju pisma; (3) osnowę wniosku lub oświadczenia; (4) podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika; (5) wymienienie załączników.
Wniesiona przez M. P. skarga nie została przez nią podpisana. Sąd wezwał skarżącą do usunięcia tego braku. Wezwanie zostało doręczone skarżącej w dniu 20 maja 2016 r., do rąk własnych. Termin do usunięcia braków upłynął bezskutecznie w dniu 27 maja 2016 r. Skarżąca została prawidłowo pouczona o skutkach nieusunięcia braków formalnych skargi.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
Mając powyższe na uwadze, sąd na podstawie cytowanego przepisu orzekł jak w sentencji postanowienia.