Uzasadnienie
W dniu [...] stycznia 2011 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie wpłynęła skarga P. spółka z o.o. na informację Agencji Wspierania Przedsiębiorczości z dnia [...] grudnia 2010 r., nr [...], o negatywnym wyniku procedury odwoławczej w przedmiocie oceny wniosku skarżącej Spółki o dofinansowanie dla wnioskodawców ubiegających się o wsparcie w ramach regionalnego programu operacyjnego województwa na lata 2007-2013. W skardze wskazano, iż załącznikami do niej są: odpis skargi, dowód uiszczenia wpisu sądowego, KRS skarżącej, wniosek o dofinansowanie, decyzja odmowna, protest oraz rozstrzygnięcie protestu.
Zgodnie z art. 30a ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. Nr 84 z 2009 r., poz. 712 ze zm., zwanej dalej "ustawą"), umowa o dofinansowanie projektu jest zawierana zgodnie z systemem realizacji programu operacyjnego, w odniesieniu do projektu, który, w szczególności, pozytywnie przeszedł wszystkie etapy jego oceny i został zakwalifikowany do dofinansowania. Przy czym:
- • właściwa instytucja (zarządzająca, pośrednicząca lub wdrażająca), obowiązana jest pisemnie poinformować wnioskodawcę o wynikach oceny jego projektu (art. 30a ust. 3 ustawy);
- • w przypadku negatywnej oceny projektu wnioskodawca, po otrzymaniu informacji, o której mowa w art. 30a ust. 3, może wnieść środki odwoławcze przewidziane w systemie realizacji programu operacyjnego, w terminie, trybie i na warunkach tam określonych, a system realizacji programu operacyjnego musi uwzględniać co najmniej jeden środek odwoławczy przysługujący wnioskodawcy w trakcie ubiegania się o dofinansowanie (art. 30b ust. 1 i 2 ustawy);
- • właściwa instytucja obowiązana jest poinformować wnioskodawcę na piśmie o wynikach procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego wraz z pouczeniem o możliwości wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego (art. 30b ust. 4 ustawy oraz 30c ust. 2).
Stosownie do art. 30c ust. 1 ustawy, po wyczerpaniu środków odwoławczych przewidzianych w systemie realizacji programu operacyjnego i po otrzymaniu informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego, o której mowa w art. 30b ust. 4, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.).
Z ust. 2 art. 30c ustawy wynika przy tym, że skarga ta winna być wniesiona przez wnioskodawcę w terminie 14 dni od dnia otrzymania informacji, o której mowa w art. 30b ust. 4, bezpośrednio do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego wraz z kompletną dokumentacją w sprawie, obejmującą wniosek o dofinansowanie wraz z informacją w przedmiocie oceny projektu, kopie wniesionych środków odwoławczych oraz informacji, o której mowa w art. 30b ust.
- 4. Wniesienie skargi po terminie, o którym mowa w ust. 2, niekompletnej lub bez uiszczenia opłaty sądowej w terminie, o którym mowa w ust. 2 powoduje pozostawienie jej bez rozpatrzenia (art. 30c ust. 5).
W pierwszej kolejności sąd dokonał badania warunków formalnych dopuszczalności skargi, zgodnie ze wskazanymi wyżej wymogami. Skarga została wniesiona w ustawowo określonym terminie, po wyczerpaniu środka odwoławczego przysługującego zgodnie z systemem realizacji przedmiotowego programu operacyjnego i należycie opłacona. Jednocześnie sąd stwierdził, że skarga wniesiona do sądu administracyjnego jest niekompletna.
Pojęcie skargi kompletnej zostało zdefiniowane w art. 30c ust. 2 ustawy, stąd a contrario należy wywieść, że skargą niekompletną jest skarga mająca braki w zakresie kompletności dokumentacji, o której mowa w art. 30c ust. 2 zdanie 1 ustawy.
W świetle wypracowanego orzecznictwa dołączenie do skargi sądowej wniosku o dofinansowanie bez obligatoryjnych załączników, stanowiących integralną część złożonego przez Spółkę wniosku, stanowi o jej niekompletności (por. postanowienia NSA z dnia 24 sierpnia 2010 r., sygn. akt II GSK 864/10; z dnia 21 września 2010 r., sygn. akt II GSK 1015/10, postanowienie WSA w Rzeszowie z dnia 11 października 2010 r., sygn. akt I SA/Rz 649/10).
W niniejszej sprawie, pomimo prawidłowego pouczenia zamieszczonego w rozstrzygnięciu protestu z dnia [...] grudnia 2010 r., w którym organ wyraźnie wskazał, że "skarga powinna zostać wniesiona przez wnioskodawcę (...) wraz z kompletną dokumentacją w sprawie, obejmującą wniosek o dofinansowanie wraz z załącznikami (...)" - skarżąca Spółka wniosła skargę niekompletną.
Z dokumentów przedłożonych przez Spółkę wynika, iż do wniosku o dofinansowanie dla wnioskodawców ubiegających się o wsparcie w ramach regionalnego programu operacyjnego województwa na lata 2007-2013 dołączono szereg załączników, co wynika jednoznacznie z zakreślonego pola "Tak" przy konkretnej nazwie załącznika, na stronach 23 i 24 wniosku.
Porównanie załączników zaznaczonych w liście załączników wymaganych przy złożeniu wniosku o dofinansowanie z dokumentacją złożoną przez Spółkę ze skargą prowadzi do stwierdzenia, że nie złożyła ze skargą kompletu obligatoryjnych załączników.
Wynikający z art. 30c ust. 2 ustawy obowiązek wniesienia skargi wraz z kompletną dokumentacją sprawy, ma na celu umożliwienie sądowi administracyjnemu kontrolę negatywnego wyniku procedury odwoławczej. Sąd, aby mógł merytorycznie ocenić legalność zaskarżonego aktu, musi dysponować kompletną dokumentacją, która podlegała ocenie w toku procedury odwoławczej, co oznacza, że wniosek dołączony do skargi powinien odpowiadać wnioskowi złożonemu w ramach konkursu. Jeżeli wniosek o dofinansowanie zawierał załączniki, to one również muszą być dołączone.
W świetle utrwalonego orzecznictwa, wezwanie do uzupełnienia braków skargi wniesionej w oparciu o art. 30c ust. 1 ustawy, nie może obejmować braków w zakresie kompletności dokumentacji (por. m.in. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 lipca 2009 r., sygn. akt II GSK 568/09).
Skoro skarga nie jest kompletna, przeto należało pozostawić ją bez rozpatrzenia, na podstawie art. 30c ust. 5 ustawy.