Uzasadnienie
Pismem z dnia 8 listopada 2019 r. L. W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję L. Urzędu Celno-Skarbowego w B. P. z dnia 23 sierpnia 2019 r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, jako niedopuszczalnej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje
W świetle art. 52 § 1 i 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm.; dalej: p.p.s.a.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, a przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie.
Podkreślenia wymaga, że w niniejszej sprawie skarga została złożona, jak wynika z jej treści, na decyzję L. Urzędu Celno-Skarbowego w B. P. z dnia 23 sierpnia 2019 r. w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry. Nie budzi zaś wątpliwości, że od decyzji tej przysługiwało skarżącemu odwołanie do Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w L..
W konsekwencji, skargę złożoną na wskazaną wyżej decyzję, wydaną w pierwszej instancji, należało odrzucić jako niedopuszczalną, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 52 § 1 i § 2 p.p.s.a.
Na marginesie należy zauważyć, że sądowa kontrola legalności decyzji organu pierwszej instancji możliwa byłaby w przypadku zaskarżenia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie decyzji Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w L. z dnia 27 listopada 2019 r. nr [...], utrzymującej w mocy skarżoną decyzję organu pierwszej instancji.
Z tych względów Sąd orzekł, jak w postanowieniu.