Uzasadnienie
Skarżący A. M.i M. M. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego w W. z dnia [...] 2013 r. znak: [...] dotyczącą kary pieniężnej za naruszenie ustawy o transporcie drogowym.
Skarżący są przedsiębiorcami prowadzącymi działalność w formie spółki cywilnej z siedzibą w W., miejscowości leżącej w województwie świętokrzyskim.
Do rozpatrzenia sprawy wywołanej w/w skargą właściwy jest – stosownie do treści art. 13 § 2 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dalej p.p.s.a.) oraz § 1 rozporządzenia Prezydenta RP z dnia 18 kwietnia 2011 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania Głównego Inspektora Transportu Drogowego (w brzmieniu ustalonym rozporządzeniem Prezydenta RP z dnia 15 maja 2012 r.) - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach.
W/w rozporządzenie przewiduje, że rozpoznawanie spraw z zakresu działania Głównego Inspektora Transportu Drogowego dotyczących nałożenia kar pieniężnych, o których mowa w art. 92a ustawy o transporcie drogowym, przekazuje się wojewódzkim sądom administracyjnym, na których obszarze właściwości strona skarżąca zamieszkuje lub ma siedzibę.
Zgodnie z art. 59 § 1 p.p.s.a. jeżeli do rozpoznania sprawy właściwy jest inny sąd administracyjny, sąd, który stwierdza swoją niewłaściwość zobowiązany jest przekazać sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu.
Uwzględniając powyższe orzeczono jak w sentencji postanowienia.