Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] maja 2014 r., Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] stwierdziło niedopuszczalność odwołania wniesionego przez R. G. od zawiadomienia Wójta Gminy [...] z dnia [...] stycznia 2014 r., Nr [...] w sprawie ustalenia numeru porządkowego budynków mieszkalnych w miejscowości R., na działce nr A i B. Powyższe rozstrzygnięcie zapadło w sprawie, której stan faktyczny przedstawia się następująco:
Pismem z dnia [...] czerwca 2013 r. K. G. zawiadomiła Wójta Gminy [...] o nieprawidłowościach związanych z numeracją jej budynku mieszkalnego. W piśmie tym wskazała, że numerem porządkowym właściwym dla jej nieruchomości położonej w R. od zawsze jest "x", a nie "xa".
W związku z powyższym, w dniu [...] stycznia 2014 r., Wójt Gminy [...] przystąpił z urzędu do ustalenia numerów porządkowych położonych w obrębie R. budynku mieszkalnego usytuowanego na nieruchomości oznaczonej numerem działki A, stanowiącej współwłasność K. G. i M. G. oraz budynku mieszkalnego usytuowanego na nieruchomości oznaczonej numerem działki B, stanowiącej własność R. G. Zawiadomieniem z dnia [...] stycznia 2014 r. Wójt Gminy [...] poinformował m.in. K. G., M. G. i R. G. o ustaleniu z urzędu numerów porządkowych wyżej wskazanych budynków. Dla budynku usytuowanego na nieruchomości oznaczonej w ewidencji gruntów nr działki A, stanowiącej współwłasność K. G. i M. G. organ nadał numer porządkowy x, natomiast dla budynku stanowiącego własność R. G., położonego na działce o numerze ewidencyjnym B – numer porządkowy xa.
Organ wskazał, że powyższe ustalenia zostały dokonane na podstawie art. 47a ust. 1 i 5 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. – Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U. z 2010 r., Nr 193, poz. 1287 z późn. zm.), dalej: Prawo geodezyjne i kartograficzne oraz rozporządzenia Ministra Administracji I Cyfryzacji z dnia 9 stycznia 2012 r. w sprawie ewidencji miejscowości, ulic i adresów (Dz.U. z 2012 r., poz. 125, z późn. zm.), dalej: rozporządzenie. Ponadto wykorzystano dokumentację dotyczącą własności wyżej wskazanych nieruchomości, wyjaśnienia zainteresowanych oraz dane posiadane przez urząd.
Niezgadzając się z powyższym, pismem z dnia [...] kwietnia 2014 r., R. G. wniósł odwołanie od zawiadomienia z dnia [...] stycznia 2014 r.
Postanowieniem z dnia [...] maja 2014 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] stwierdziło niedopuszczalność odwołania. Powołując się na przepisy art. 47 a ust. 5 ustawy - Prawo geodezyjne i kartograficzne, organ wskazał, że wójt (burmistrz, prezydent miasta) ustala numery porządkowe, z urzędu lub na wniosek zainteresowanych i zawiadamia o tych ustaleniach właścicieli nieruchomości lub inne podmioty uwidocznione w ewidencji gruntów i budynków, które tymi nieruchomościami władają. Ustalając właściwy numer dla budynków organ pierwszej instancji nie miał podstaw do wydania rozstrzygnięcia w formie decyzji. Z powyższego przepisu wynika, że o rozstrzygnięciu organ informuje strony w formie zawiadomienia, od którego nie przysługuje odwołanie.
Pismem z dnia [...] czerwca 2014 r. R. G. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na powyższe postanowienie.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi, podtrzymując dotychczasową argumentację.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje
Skarga podlega oddaleniu.
Przedmiotem skargi jest postanowienie organu II instancji stwierdzające niedopuszczalność odwołania od zawiadomienia w sprawie ustalenia numeru porządkowego budynków mieszkalnych.
Stosownie do art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postepowania administracyjnego (Dz.U. z 2013 r., poz. 267 z późn. zm.), dalej: k.p.a., organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne.
Niedopuszczalność odwołania może wynikać z przyczyn o charakterze przedmiotowym oraz podmiotowym. Niedopuszczalność odwołania z przyczyn przedmiotowych obejmuje przypadki braku przedmiotu zaskarżenia oraz przypadki wyłączenia przez przepisy prawne możliwości zaskarżenia decyzji w toku instancji. Natomiast niedopuszczalność odwołania z przyczyn podmiotowych obejmuje sytuacje wniesienia odwołania przez jednostkę niemającą legitymacji do wniesienia tego środka zaskarżenia albo też wniesienia odwołania przez stronę niemającą zdolności do czynności prawnych.
Zgodnie z art. 127 § 1 k.p.a. odwołanie przysługuje od decyzji administracyjnej. Odwołanie jest zatem niedopuszczalne, gdy czynność organu administracji publicznej nie jest decyzją administracyjną, a stanowi np. czynność materialno-techniczną. Jeżeli sprawa nie podlega załatwieniu przez wydanie decyzji administracyjnej, a strona wniosła odwołanie od informacji udzielonej jej przez organ I instancji, organ II instancji stwierdza niedopuszczalność odwołania na podstawie art. 134 k.p.a.
Jak już wyżej wskazano, przedmiotem skargi w rozpoznawanej sprawie jest postanowienie stwierdzające niedopuszczalność odwołania od zawiadomienia w sprawie ustalenia numeru porządkowego budynków mieszkalnych.
Kwestie związane z ustalaniem numerów porządkowych zostały uregulowane w ustawie - Prawo geodezyjne i kartograficzne oraz rozporządzeniu Ministra Administracji I Cyfryzacji z dnia 9 stycznia 2012 r. w sprawie ewidencji miejscowości, ulic i adresów. Stosownie do art. 47a ust. 4 pkt 5 lit. a ewidencja miejscowości, ulic i adresów zawiera dane adresowe określające numery porządkowe budynków mieszkalnych oraz innych budynków przeznaczonych do stałego lub czasowego przebywania ludzi. Zgodnie zaś z art. 47a ust. 5 Prawa geodezyjnego i kartograficznego, wójt (burmistrz, prezydent miasta) ustala numery porządkowe, o których mowa w ust. 4 pkt 5 lit. a, z urzędu lub na wniosek zainteresowanych i zawiadamia o tych ustaleniach właścicieli nieruchomości lub inne podmioty uwidocznione w ewidencji gruntów i budynków, które tymi nieruchomościami władają.
Numery porządkowe, o których mowa w art. 47a ust. 4 pkt 5 lit. a ustawy, zgodnie z § 5 ust. 1 rozporządzenia, ustala się w procesie zakładania ewidencji, a w uzasadnionych przypadkach także w procesach jej aktualizacji, uzupełnienia lub zmiany (...). Numery porządkowe przyjmują postać liczb całkowitych w przedziale od 1 do n (ust. 4). Nowo wybudowanemu budynkowi, który nie był przedmiotem prognozy wyrażonej w ewidencji, nadaje się numer porządkowy złożony z liczby (L), zgodnej z liczbą numeru porządkowego sąsiedniego budynku objętego ewidencją, oraz z pierwszej niewykorzystanej litery alfabetu łacińskiego (LA, LB, LC... LX), z zachowaniem przyjętych dla danej ulicy lub miejscowości ogólnych zasad numeracji oraz z uwzględnieniem granic nieruchomości (ust. 5). W przypadku budynków, położonych w bezpośrednim sąsiedztwie dwu lub więcej ulic, posiadających odrębne wejścia od strony sąsiadujących z nimi ulic albo gdy budynek położony przy jednej ulicy posiada więcej niż jedno wejście główne, budynkom tym może być nadawanych wiele numerów porządkowych, związanych ze wszystkimi głównymi wejściami do budynku (ust. 7).
Z powyższych przepisów, ani z innych regulacji Prawa geodezyjnego i kartograficznego oraz rozporządzenia Ministra Administracji I Cyfryzacji z dnia 9 stycznia 2012 r. w sprawie ewidencji miejscowości, ulic i adresów nie wynika w jakiej formie organ nadaje nieruchomości numer porządkowy.
W orzecznictwie sądowoadministracyjnym utrwalił się jednak pogląd, że czynność właściwego organu gminy, polegająca na nadaniu lub zmianie numeru porządkowego nieruchomości nie następuje w drodze decyzji czy postanowienia, ale ma charakter czynności materialno-technicznej. Postępowanie w tym przedmiocie jest uproszczone i ma w założeniu jedynie sprowadzać się do odpowiedniego oznaczenia nieruchomości m.in. w oparciu o aktualny stan faktyczny i prawny wynikający z odpowiednich dokumentów (vide wyrok NSA z dnia 1 lutego 2008 r. I OSK 6/07, wyrok WSA w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 4 kwietnia 2012 r., II SA 17/12, wyrok WSA w Krakowie z dnia 19 lipca 2013 r., III SA/KR 416/13).
O tym, czy konkretna sprawa administracyjna załatwiana powinna być w drodze decyzji decydują właściwe przepisy materialnego prawa administracyjnego. Poszczególne elementy, stworzonej w nauce prawa teoretycznej konstrukcji decyzji administracyjnej, ułatwiają w razie wątpliwości ustalenie, czy przewidziana w prawie materialnym forma załatwienia danej rodzajowo sprawy odpowiada pojęciu decyzji administracyjnej. Załatwienie sprawy następuje przez wydanie decyzji tylko w sytuacji, gdy z mocy przepisów prawa materialnego lub innych załatwienie sprawy powinno nastąpić w tej prawnej formie (podobnie wyrok WSA w Lublinie z dnia 21 stycznia 2010 r., II SA/Lu 441/09).
Skoro zatem ustawa - Prawo geodezyjne i kartograficzne, ani żaden inny przepis prawa nie nakłada na wójta gminy obowiązku załatwienia sprawy nadania numeru porządkowego nieruchomości w formie decyzji administracyjnej, to organ może to uczynić w formie czynności materialno-technicznej.
Jak już wskazano powyżej, środek zaskarżenia jakim jest odwołanie przysługuje jedynie od decyzji administracyjnych. Skoro ustalenie numeru porządkowego nieruchomości nie następuje w formie decyzji, lecz w formie czynności materialno-technicznej, wniesienie odwołania od takiego rozstrzygnięcia jest niedopuszczalne. W konsekwencji, organ II instancji prawidłowo stwierdził niedopuszczalność odwołania wniesionego przez skarżącego od zawiadomienia wójta o ustaleniu numeru porządkowego nieruchomości.
Załatwienie sprawy nadania numeru porządkowego w formie czynności materialno-technicznej nie pozbawia jednak strony ochrony prawnej przewidzianej w Konstytucji RP. Kontrola sądowoadministracyjna tego typu czynności odbywa się na zasadach przewidzianych dla czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 z ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.), dalej: p.p.s.a.
Skarżącemu przysługiwało zatem prawo wniesienia na czynność organu I instancji skargi do sądu na podstawie art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a.
Zgodnie z art. 52 § 3 p.p.s.a., jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia, skargę do sądu na akt lub czynność z zakresu administracji publicznej można wnieść po uprzednim wezwaniu organu do usunięcia naruszenia prawa – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł dowiedzieć o podjęciu czynności lub wydaniu aktu.
Skarżący jednak z tej możliwości nie skorzystał. Zaskarżone postanowienie stwierdzające niedopuszczalność odwołania na podstawie art. 134 k.p.a. jest zatem prawidłowe.
Należy podkreślić, że pismo skarżącego z dnia [...] kwietnia 2014 r. nazwane "odwołaniem" nie mogło być przez organ potraktowane jako wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, ponieważ wniesione zostało po upływie ponad 2 miesięcy od daty doręczenia zawiadomienia organu I instancji o ustaleniu numeru porządkowego nieruchomości.
Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a.