Uzasadnienie
K. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w P. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na postanowienie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] marca 2015 r., znak: [...], w przedmiocie zarzutów zobowiązanego do zarządzenia zabezpieczenia.
W wykonaniu zarządzenia z dnia 2 czerwca 2015 r. wezwano pełnomocnika skarżącej do podpisania skargi oraz nadesłania aktualnego pełnego odpisu KRS spółki, celem wykazania umocowania do reprezentowania strony.
Jak wynika ze zwrotnego poświadczenia odbioru, wezwanie do usunięcia braku formalnego skargi pełnomocnik Spółki odebrała w dniu 15 czerwca 2015 r.
W dniu 22 czerwca 2015 r. (data stempla pocztowego) pełnomocnik skarżącej nadesłała podpisaną skargę, pełnomocnictwo oraz odpis z KRS aktualny na dzień 18 listopada 2014 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga podlegała odrzuceniu z uwagi na nieuzupełnienie braków formalnych.
Zgodnie z art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.), jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej.
Przepis ten stosuje się także do braków skargi, stosownie bowiem do art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Zgodnie jednak z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., w przypadku gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, sąd odrzuca skargę, a nie pozostawia ją bez rozpoznania.
Zarządzeniem z dnia 2 czerwca 2015 r. pełnomocnik skarżącej został wezwany do nadesłania pełnomocnictwa do działania w imieniu skarżącej spółki przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub sądami administracyjnymi oraz dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania skarżącej – pełnego aktualnego odpisu z KRS. W wykonaniu zarządzenia pełnomocnik skarżącej nadesłał pełnomocnictwo z dnia 21 kwietnia 2015 r. oraz odpis KRS z dnia 18 listopada 2014 r. Skarżąca tym samym nie uzupełniła braków formalnych skargi, ponieważ nie nadesłała aktualnego, pełnego odpisu z KRS. Przedstawiony odpis z KRS jest wcześniejszy zarówno od pełnomocnictwa, jak i od skargi, nie mógł być więc uznany za aktualny odpis pozwalający określić, kto jest uprawniony do reprezentowania spółki.
W orzecznictwie przyjmuje się jednolicie, że wykazanie przez pełnomocnika procesowego umocowania do reprezentowania strony będącej osobą prawną wymaga złożenia nie tylko dokumentu pełnomocnictwa podpisanego przez osoby działające w imieniu tej osoby prawnej, ale także dokumentu potwierdzającego umocowanie tych osób do działania w imieniu osoby prawnej. Podkreśla się, że zgodnie z art. 28 § 1 p.p.s.a., osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. W myśl natomiast art. 29 p.p.s.a. przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Przepis art. 29 p.p.s.a. nie precyzuje jaki dokument powinien przedłożyć podmiot wymieniony w art. 28 p.p.s.a., aby wykazać swoje umocowanie. W orzecznictwie nie budzi wątpliwości pogląd, że dokumentem tym jest wypis z Krajowego Rejestru Sądowego, w którym zgodnie z art. 39 pkt 1 ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym (Dz. U. z 2013 poz. 1203 ze zm.) zamieszcza się dane dotyczące oznaczenia organu uprawnionego do reprezentowania podmiotu oraz osób wchodzących w jego skład, ze wskazaniem sposobu reprezentacji.
W świetle powyższego przyjmuje się, że nieprzedłożenie dokumentu stwierdzającego umocowanie do reprezentacji strony (art. 29 p.p.s.a.) stanowi brak formalny skargi, którego usunięcie w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. w odniesieniu do spółek kapitałowych polega na przedłożeniu aktualnego odpisu z Rejestru Przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego, a niewykonanie nałożonego przez sąd obowiązku przedłożenia dokumentu w terminie powoduje odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. (por. wyrok NSA z dnia 9 lutego 2005 r., sygn. akt GSK 1337/04).
Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a., odrzucił skargę