Uzasadnienie
G. W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] listopada 2013 r., Nr [...] w przedmiocie odmowy rozłożenia na raty kary pieniężnej nałożonej za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym.
W piśmie z dnia 29 czerwca 2015 r. pełnomocnik skarżącego oświadczył, że cofa skargę w niniejszej sprawie, w związku z uchyleniem przez Głównego Inspektora Transportu Drogowego (decyzją z dnia [...] marca 2015 r., Nr [...]), decyzji Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] kwietnia 2013 r., Nr [...], nakładającej na skarżącego karę pieniężną.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.), dalej: p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Z akt sprawy wynika, że skarżący złożył stosowne oświadczenie o cofnięciu skargi. W ocenie Sądu cofnięcie skargi jest dopuszczalne, gdyż Sąd nie dopatrzył się żadnej z przeszkód wyłączających skuteczność cofnięcia skargi.
W myśl art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., Sąd orzekł, jak w postanowieniu.
O zwrocie uiszczonego przez skarżącego wpisu od skargi Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.