Uzasadnienie
Pismem datowanym na 1 lipca 2014 r. adwokat M.M.wniósł w imieniu J. P. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] 2014 r., znak: [...], w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym.
Do skargi nie dołączono pełnomocnictwa, w związku z czym zarządzeniem z 23 lipca 2014 r. wezwano adwokata M. M.do złożenia pełnomocnictwa, pod rygorem pominięcia czynności dokonanych w sprawie przez pełnomocnika oraz pominięcia udziału pełnomocnika w dalszym postępowaniu. Ponieważ adwokat nie wykonał wezwania, postanowieniem z 10 września 2014 r. odmówił dopuszczenia go do udziału w sprawie w charakterze pełnomocnika skarżącego. Zarządzeniem z tego samego dnia poinformowano skarżącego, że czynności dokonane w sprawie przez działającego w jego imieniu adw. M. M., zostały pominięte, z uwagi na niezłożenie w wyznaczonym terminie pełnomocnictwa upoważniającego do działania w imieniu skarżącego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Jednocześnie wezwano skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie własnoręcznie podpisanej skargi lub poprzez podpisanie egzemplarza skargi wniesionej w jego imieniu przez adw. M.M., w terminie 7 dni od doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
W terminie otwartym do wykonania wezwania do sądu wpłynęło pełnomocnictwo do prowadzenia sprawy udzielone przez skarżącego radcy prawnemu E.K., datowane na 2 czerwca 2014 r.
Zarządzeniem z 7 października 2014 r. sąd wezwał.EK. do usunięcia braków formalnych skargi przez jej podpisanie, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie doręczono pełnomocnikowi w dniu 15 października 2014 r. Pomimo upływu wyznaczonego terminu wezwanie nie zostało wykonane.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
W świetle art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej jako: p.p.s.a.) skarga kierowana do sądu administracyjnego powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, określonym m.in. w art. 46 p.p.s.a. Wśród wymogów formalnych pisma procesowego art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. wymienia podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika.
Z kolei zgodnie z art. 37 § 1 p.p.s.a. pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Adwokat, radca prawny, rzecznik patentowy, a także doradca podatkowy mogą sami uwierzytelnić odpis udzielonego im pełnomocnictwa oraz odpisy innych dokumentów wykazujących ich umocowanie. Sąd może w razie wątpliwości zażądać urzędowego poświadczenia podpisu strony.
Skarga, która wpłynęła do sądu, datowana na 1 lipca 2014 r. została wniesiona przez adw. M.M., który jak wynika z petitum skargi działał w imieniu skarżącego J. P. Do skargi nie zostało dołączone pełnomocnictwo, w związku z czym konieczne stało się wezwanie do uzupełnienia tego braku. W wyznaczonym terminie braku nie usunięto, co skutkowało odmową dopuszczenia adw. M. M. do udziału w sprawie w charakterze pełnomocnika oraz pominięciem czynności dokonanych przez osobę, która nie wykazała się umocowaniem do działania w imieniu skarżącego.
W dalszej konsekwencji konieczne stało się podpisanie skargi wniesionej przez osobę nieupoważnioną, przez samego skarżącego. Warunkowało to nadanie skardze dalszego biegu, zgodnie z wymogiem z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. W związku z powyższym, zgodnie z procedurą określoną w art. 49 p.p.s.a., wezwano skarżącego do usunięcia braku formalnego skargi, w terminie 7 dni, pod rygorem jej odrzucenia.
W odpowiedzi na wezwanie przedłożono pełnomocnictwo do działania w imieniu skarżącego przez radcę prawnego E. K., datowane na dzień 2 czerwca 2014 r., a więc przed wniesieniem skargi. Pełnomocnictwo zostało udzielone prawidłowo, nadal skarga nie była jednak podpisana przez osobę umocowaną do działania w imieniu skarżącego (art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a.). Pomimo upływu w dniu 22 października 2014 r. wyznaczonego przez sąd terminu do usunięcia tego braku (art. 49 p.p.s.a.), brak ten nie został usunięty.
Nie można nadać dalszego biegu skardze, która nie została podpisana przez skarżącego osobiście lub osobę działającą w jego imieniu, prawidłowo umocowaną. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
Mając powyższe na uwadze, sąd na podstawie cytowanego przepisu orzekł jak w sentencji postanowienia.